ಜುಲೈ 9 ರಂದು ಅಖಿಲ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪರಿಷತ್ (ABVP) ತನ್ನ 77ನೇ ಸಂಸ್ಥಾಪನಾ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ದಿನದೊಂದಿಗೇ ಒದಗಿಬಂದಿದೆ. 1949ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಚಳವಳಿಯಾಗಿ ಆರಂಭಗೊಂಡು, ಇಂದು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘಟನೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿರುವ ಎಬಿವಿಪಿಯ ಈ ಸುದೀರ್ಘ ಪಯಣವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂದಿದೆ.
- ಲೇಖಕರು: ವಾಸುದೇವ್ ದೇವ್ನಾನಿ
1949ರ ಜುಲೈ 9 ರಂದು — ಅಂದರೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಡೆದ ಭಾರತದ ಉದಯೋನ್ಮುಖ ಕಿರಣಗಳು ದೇಶವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಕನಸಿಗೆ ಆಕಾರ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ — ಅಖಿಲ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪರಿಷತ್ (ಎಬಿವಿಪಿ) ಜನ್ಮತಾಳಿತು. ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ‘ಜ್ಞಾನ, ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಏಕತೆ’ ಎಂಬ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಆದರ್ಶಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಈ ಮಹಾನ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘಟನೆಯು ಇಂದು ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ದಿನದ ಈ ಶುಭ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಜ್ಞಾನ, ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಏಕತೆಯ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ ಸೂತ್ರಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಆ ಮಹಾನ್ ಚೇತನಗಳಿಗೆ ನಾನು ನನ್ನ ಶಿರಸಾಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಭಾವನೆಯಿಂದ ಮುನ್ನಡೆದ ಜೀವನ
ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಜೀವನವೂ ಈ ಪವಿತ್ರ ಧಾರೆಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ನನ್ನ ಯೌವನದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ (ಆರ್‌ಎಸ್ಎಸ್) ಪ್ರೇರಣೆಯ ವಲಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ನಾನು, ನಂತರ ಅಖಿಲ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪರಿಷತ್‌ನೊಂದಿಗೆ ಆಳವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡೆ. ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಎಬಿವಿಪಿಯ ರಾಜ್ಯ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ, ರಾಜ್ಯ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಒಂದು ಸಮರ್ಪಣಾ ಮನೋಭಾವದ ‘ಸಾಧನೆ’ಯ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಲೇಜು ಆವರಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇವಲ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಉತ್ಕೃಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಶ್ರಮಿಸಲಿಲ್ಲ; ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹೆಮ್ಮೆ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆ ಮತ್ತು ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ಉದಾತ್ತ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸಿದೆವು. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ನಿಜವಾದ ಸೇವೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಂಕುಚಿತ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಅದು ದೇಶವನ್ನು ಕಟ್ಟುವ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ‘ಯಜ್ಞ’ವಾಗಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಯೋಗದಾನ (ಆಹುತಿ) ನೀಡುವುದೇ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಪವಿತ್ರ ಕಾರ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಎಬಿವಿಪಿ ನಮಗೆ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು. ಇಂದು ವಿಶ್ವದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘಟನೆಯಾಗಿರುವ ಎಬಿವಿಪಿ, ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ನೀಡುತ್ತಿದೆ.
“ನಮಗೊಂದು ಧ್ಯೇಯವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದು ಪರಿಷತ್”:
ಈ ಒಂದು ಸಾಲು ಎಬಿವಿಪಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಜೀವನದ ಸಾರವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ. ನನ್ನೊಳಗಿದ್ದ ದೈವಿಕ ಶಿಸ್ತು, ಸಮರ್ಪಣಾ ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು “ರಾಷ್ಟ್ರ ಮೊದಲು” ಎಂಬ ತತ್ವಗಳು ಎಬಿವಿಪಿಯೊಂದಿಗಿನ ನನ್ನ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪರಿಷ್ಕೃತಗೊಂಡು, ಬಲಗೊಂಡು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಬಂದವು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಜಾಗತಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತೀಯ ಜ್ಞಾನ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಆಧುನಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಾರತವನ್ನು ‘ವಿಶ್ವಗುರು’ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವುದು ನಮ್ಮ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕುಗಳಿಗಾಗಿ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಿದ ಸಂಘಟನೆ
ವಿಶ್ವದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘಟನೆಯಾದ ಎಬಿವಿಪಿ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾದ — ಶುಲ್ಕ ಹೆಚ್ಚಳ, ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕತೆಯ ಕೊರತೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣದ ವಾಣಿಜ್ಯೀಕರಣದ ವಿರುದ್ಧ ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಲಭ್ಯವಾಗುವ ಉನ್ನತ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಸದಾ ಹೋರಾಡಿದೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಾಲೇಜು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ದೇಶವಿರೋಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ವೈಚಾರಿಕ ಹೋರಾಟವನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದು, ‘ಭಾರತ್ ಮಾತಾ ಕಿ ಜೈ’ ಮತ್ತು ‘ವಂದೇ ಮಾತರಂ’ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿದಿದೆ.
ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ
ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿಗಳಿಗೆ ತನ್ನ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ಈ ಸಂಘಟನೆಯು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಬೃಹತ್ ಗಿಡ ನೆಡುವ ಅಭಿಯಾನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿದೆ. 1999ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸುವರ್ಣ ಮಹೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಎಬಿವಿಪಿ ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ 1,50,000 ಸಸಿಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟಿತ್ತು. ಇದಲ್ಲದೆ, ‘ವಿಕಾಸಕ್ಕಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ’ (Students for Development – SFD) ಯಂತಹ ಉಪಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ ಎಬಿವಿಪಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿದೆ. 1975ರಲ್ಲಿ ಹೇರಲಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಎಬಿವಿಪಿ ದೇಶವ್ಯಾಪಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿತ್ತು. ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ‘ಮಿಷನ್ ನಾರ್ತ್‌ಈಸ್ಟ್’ (ಈಶಾನ್ಯ ಭಾರತ ಅಭಿಯಾನ) ಮತ್ತು ‘ಸೀಮಾ ದರ್ಶನ್’ ನಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ ದೇಶದ ದೂರದ ಪ್ರದೇಶಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಗೆ ತರಲು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆ.
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 11, 1990 ರಂದು, ‘ಕಾಶ್ಮೀರ ಬಚಾವೋ ಆಂದೋಲನ’ದ ಭಾಗವಾಗಿ, 10,000 ಎಬಿವಿಪಿ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಶ್ರೀನಗರದ ಲಾಲ್ ಚೌಕ್‌ಗೆ ತಲುಪಿ ತ್ರಿವರ್ಣ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಆರ್ಟಿಕಲ್ 370 ಹಾಗೂ 35A ಅನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು.
ಅಸ್ಸಾಂನಲ್ಲಿ ನುಸುಳುವಿಕೆ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಲು, ಎಬಿವಿಪಿ ‘ಅಸ್ಸಾಂ ಉಳಿಸಿ, ದೇಶ ಉಳಿಸಿ’ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿ 1983 ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2 ರಂದು ಗುವಾಹಟಿಯ ಜಡ್ಜಸ್ ಫೀಲ್ಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿತು.
ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ನುಸುಳುವಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ, ಎಬಿವಿಪಿ ‘ಚಿಕನ್ಸ್ ನೆಕ್’ (ಕಿಶನ್‌ಗಂಜ್, ಬಿಹಾರ್) ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ನುಸುಳುವಿಕೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿತು.
ಇದರಿಂದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದೇನೆಂದರೆ, ಎಬಿವಿಪಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಭಾರತದ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ — ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಕ್ಷಣೆ, ಸ್ವಾಭಿಮಾನ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಮತ್ತು ವಿದೇಶಿ ನುಸುಳುವಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾಗಿದ್ದು, ಇದರ ಪ್ರಭಾವವು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದವರೆಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿದೆ.
ಸಣ್ಣ ಬೀಜದಿಂದ ವಿಶಾಲವಾದ ಆಲದ ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಪಯಣ
ಭಾರತವು ಯಾವುದೇ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಎದುರಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ದೇಶದ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯು ಅದರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಇತಿಹಾಸವೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. 1857ರ ಮೊದಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಮರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರ ಬಾಬು ವೀರ್ ಕುನ್ವರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಎಂಭತ್ತನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತವನ್ನು ಸವಾಲು ಮಾಡಿದ ಅದಮ್ಯ ಧೈರ್ಯವು ಇಂದಿಗೂ ಯುವಕರಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಬಿಹಾರ್‌ನಿಂದ ಅಜಂಗಢದವರೆಗಿನ ವಿಶಾಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿದ ಈ ಮಹಾನ್ ಯೋಧ, ದೇಶಭಕ್ತಿ ಎಂಬುದು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಲ್ಲ, ಅದು ಒಬ್ಬರ ಸಂಕಲ್ಪದ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಲೋಕನಾಯಕ ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ನಾರಾಯಣ್ ಅವರು ‘ಸಂಪೂರ್ಣ ಕ್ರಾಂತಿ’ಗೆ ಕರೆ ನೀಡಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ನೇತೃತ್ವವನ್ನು ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ವಹಿಸಿದರು. ರಾಜಸ್ಥಾನ ಸೇರಿದಂತೆ ಇಡೀ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ, ಅಖಿಲ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪರಿಷತ್ (ಎಬಿವಿಪಿ) ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ, ಅರ್ಹತೆ ಆಧಾರಿತ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯ, ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣ, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ವಿಪತ್ತು ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯದಂತಹ ಬಹುಮುಖಿ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಳಿಸಲಾಗದ ಛಾಪನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಶಕ್ತಿಯು ಶಿಸ್ತು, ದೂರದೃಷ್ಟಿ, ಸ್ವಯಂ-ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಸೇವಾ ಮನೋಭಾವದಿಂದ ಮುನ್ನಡೆದಾಗ, ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಅಜೇಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಸಂಘಟನೆಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ.
ದೇಶವಿರೋಧಿ ಮತ್ತು ವಿಭಜಕ ಮನಸ್ಥಿತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ವೈಚಾರಿಕ ಹೋರಾಟ
ಅಖಿಲ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪರಿಷತ್‌ನ (ಎಬಿವಿಪಿ) ಮೂಲ ತತ್ವವೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಘೋಷಣೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಭಾರತದ ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇದೇ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಭಾರತವನ್ನು ಏಕತೆಯ ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದೆ. ಜಾತಿ, ಪ್ರದೇಶ, ಭಾಷೆ, ಪಂಥ ಅಥವಾ ಪ್ರತ್ಯೇಕತಾವಾದಿ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸಮಾಜವನ್ನು ವಿಭಜಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆಗೆ ಸವಾಲು ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಮುದಾಯದ ಪಾತ್ರ ಮತ್ತಷ್ಟು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಭಾರತದ ಏಕತೆ ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರತೆಯೇ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಎಂದು ಎಬಿವಿಪಿ ನಂಬುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಏಕತೆಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಲು, ಹಿಂಸಾಚಾರವನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಲು ಅಥವಾ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅಪಸ್ವರವನ್ನು ಬಿತ್ತಲು ಯತ್ನಿಸುವ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲೇಜುಗಳೊಳಗಿನ ಯಾವುದೇ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ, ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಮತ್ತು ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರತಿರೋಧಕ್ಕೆ ಪರಿಷತ್ ಕರೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರವನ್ನು ತರ್ಕ, ಸಂವಾದ, ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಚರ್ಚೆಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಎದುರಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಪರಿಷತ್ತಿನ ನಿಲುವು; ಇದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಏಳು ದಶಕಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದ ಎಬಿವಿಪಿಯ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಸತ್ಯ ಹೊರಬೀಳುತ್ತದೆ: ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘದ ಚುನಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಆವರಣಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತನ್ನನ್ನು ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘಟನೆ ಬಹುಶಃ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪರಿಷತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ, ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆ, ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜಾಗೃತಿ, ವಿಪತ್ತು ಪರಿಹಾರ, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ರಕ್ತದಾನ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯ, ಸಂಶೋಧನೆ, ನಾವೀನ್ಯತೆ (ಇನ್ನೋವೇಶನ್), ಕ್ರೀಡೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾವೈಕ್ಯತೆಯಂತಹ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಲು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಪರಿಷತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಧೇಯದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಚಳವಳಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.
ಇದರ ಇತಿಹಾಸದ ಮತ್ತೊಂದು ಗಮನಾರ್ಹ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಪರಿಷತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ಶಿಕ್ಷಣ, ವಿಜ್ಞಾನ, ನ್ಯಾಯಾಂಗ, ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಗಳು, ಆಡಳಿತ, ಸಮಾಜ ಸೇವೆ, ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ, ಉದ್ಯಮ, ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಜೀವನ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತರವಾದ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸಂಘಟನೆಯು ಎಂದಿಗೂ ತನ್ನನ್ನು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ವೃತ್ತಿ, ವರ್ಗ ಅಥವಾ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣದ ಮೂಲಕ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡುವುದೇ ಇದರ ಮೂಲ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ 1949 ರಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆಯ ಸಣ್ಣ ಬೀಜವು ಇಂದು ಬೃಹತ್ ಆಲದ ಮರವಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿದೆ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಯುವಕರಿಗೆ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ, ನಾಯಕತ್ವ, ಸೇವೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾವನೆಯ ನೆರಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಸಂಘಟನೆಯ ನಿಜವಾದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಅದರ ಕಟ್ಟಡಗಳು, ಪದಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಹುದ್ದೆಗಳು ಅಥವಾ ಘೋಷಣೆಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಎಷ್ಟು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಉದ್ದೇಶ, ದಿಕ್ಕು ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ನೀಡಿದೆ ಎಂಬುದರ ಮೂಲಕ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾನದಂಡದ ಮೂಲಕ ನೋಡಿದಾಗ, ಅಖಿಲ ಭಾರತೀಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪರಿಷತ್‌ನ ಇತಿಹಾಸವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಂಘಟನೆಯ ಇತಿಹಾಸವಲ್ಲ; ಇದು ಸ್ವತಂತ್ರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿಸಿದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಪ್ರೇರಣಾದಾಯಕ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಒಂದು ಮಹಾಗಾಥೆಯಾಗಿದೆ.
