ಭಾರತದ ಯುವಜನತೆ: ಬಲಿಷ್ಠ ಭಾರತಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಿರ್ಮಾಣ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ

ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯವು ಯುವಜನರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಸಬಲಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮುಂಬರುವ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಹೇಗೆ ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಎಲ್ಲ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಸಾಮೂಹಿಕ ಪ್ರಯತ್ನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಭಾರತದ ಮುಂದಿನ ಹೋರಾಟ ಕೇವಲ ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ದೇಶದ ಜನರ ಮನಸ್ಸು, ಆಯ್ಕೆಗಳು, ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಮತ್ತು ಮೌಲ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆಯಲಿದೆ.

ಪರಂಪರೆಯೆಂದರೆ ಹಿಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿನಿಂದ ಪಡೆದಿರುವುದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಲೆಮಾರಿಗೂ ಇದೆ. ಇಂದು ಈ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಯುವಜನರ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಮೇಲೆ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ಅಂಶಗಳು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಮೊದಲೇ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಬೆಳೆಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಜನರೇಷನ್ ಝಡ್ (Gen Z) ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಪ್ರತಿಭಾವಂತ, ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿ ಹೊಂದಿರುವ ತಲೆಮಾರಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಇತರ ಎಲ್ಲ ತಲೆಮಾರುಗಳಂತೆ ಯುವಜನರಿಗೂ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ವಿವೇಚನೆ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಉದ್ದೇಶದ ಅರಿವು ಅಗತ್ಯ. ಹಾನಿಕಾರಕ ಆನ್‌ಲೈನ್ ಪ್ರಭಾವಗಳಿಗೆ ವ್ಯಸನಿಯಾಗುವುದು, ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬಳಸುವುದು ಅಥವಾ ಸಮಾಜ ಮತ್ತು ದೇಶದ ಬಗ್ಗೆ ದ್ವೇಷ ಬೆಳೆಸುವ ಮಾದಕ ವಸ್ತುಗಳ ಬಳಕೆ—ಇವು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು, ದೂಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಟೀಕಿಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ (AI) ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತು ನಮಗೆ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿಯೂ ಇರಬಹುದು, ಶತ್ರುವಾಗಿಯೂ ಪರಿಣಮಿಸಬಹುದು. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಯುವ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಜ್ಞಾನ, ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಬಲ್ಲದು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ವೀಕ್ಷಿಸುವುದು, ದಾರಿತಪ್ಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಡಿಜಿಟಲ್ ವಾತಾವರಣವು ಅವರ ಸಮಯವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು, ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬೇರೆಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಬಹುದು. ಸಮಸ್ಯೆ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಲ್ಲ; ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಯಾವ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಜಾಗೃತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಅಗತ್ಯ.

ಒಂದು ತಲೆಮಾರು ಮತ್ತೊಂದು ತಲೆಮಾರಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಮತ್ತು ಅವರಿಂದ ಕಲಿಯಲು ವಿಫಲವಾದಾಗ, ಪರಸ್ಪರ ವಿರುದ್ಧವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು ನಂಬಿಕೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಹುದು. ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ತಪ್ಪಿಸಬಹುದಾದ ಪ್ರಭಾವಗಳಿಗೆ ಯುವಜನರು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಳಗಾಗಬಹುದು. ಪೋಷಕರು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇರಬೇಕು, ಮಕ್ಕಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದಾದವರಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ತಮ್ಮ ಅನುಮಾನಗಳು, ಒತ್ತಡಗಳು, ತಪ್ಪುಗಳು ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ ತಕ್ಷಣವೇ ತೀರ್ಪು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಭಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇರಬಾರದು.

ಹಿರಿಯರು ಯುವಜನರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು, ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಬೇಕು, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವವು ಭೌತಿಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಮೀರಿ ಬೆಳೆದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿರುವ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಅದರ ರಕ್ಷಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮಾತ್ರ ನಿರ್ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಜನರ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ನಂಬಿಕೆಗಳು, ಬಳಕೆಯ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಆಶಯಗಳೂ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ.

ಜನರ ಗಮನ, ಅಭ್ಯಾಸ, ಗುರುತು ಮತ್ತು ನಿರ್ಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ ಹೊರಗಿನ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದರೆ, ಅದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಥೈರ್ಯದ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ದೇಶದ ರಕ್ಷಣೆಯು ಕೇವಲ ಗಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ನಾಗರಿಕರ ಅರಿವು, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾರತವು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ, ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆ, ಸಹನೆ ಹಾಗೂ ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದ ಮೂಲಕ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಶ್ರೀಮಂತ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಆದರೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಜನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಮಾಯಣದಲ್ಲಿ ಜಾಂಬವಂತನು ತಾನು ಮರೆತಿದ್ದ ತನ್ನ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹನುಮಂತನಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಇಂದಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದೇ ಮಾತು ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ತಾವು ಏನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆವು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದಾಗ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವದೇಶಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗುರುತು ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಗೆ ಭಾರತ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಒತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಈ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವು ಕೇವಲ ಭಾವನೆಯಾಗಿರಬಾರದು; ಅದು ದೃಢ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಅದನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಡವಳಿಕೆ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಾಗರಿಕತ್ವ, ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಅದು ವ್ಯಕ್ತವಾಗಬೇಕು.

ಈಗ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಯುವಜನರೊಂದಿಗೆ ಕೈಜೋಡಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಾಗರಿಕತೆಯ ಬೇರುಗಳು, ಹೋರಾಟಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಂದಿನ ಸವಾಲುಗಳವರೆಗೆ ಭಾರತೀಯರಾಗಿ ನಾವು ನಡೆದುಬಂದ ಹಾದಿಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಈ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಹಿಂದಿನ ದಿನಗಳ ನೆನಪುಗಳಾಗಿ ಹೇಳಬಾರದು. ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಬೇಕು. ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಲು ಹಿರಿಯರೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಲಿಯಬೇಕು, ಓದಬೇಕು, ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯುವಜನರು ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜಗತ್ತನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಸಿದ್ಧರಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅವರು ನಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ.

ಭಾರತವು ವಿಶಾಲವಾದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕತೆಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಪರಂಪರೆಯು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮ, ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಅನ್ಯಾಯ, ಕರ್ತವ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಹಾಗೂ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇಂದಿನ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ವಿವೇಕದಿಂದ, ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಬಳಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಜವಾದ ಮಹತ್ವ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಥೈರ್ಯಕ್ಕೆ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಒಗ್ಗಟ್ಟು, ಬೌದ್ಧಿಕ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಮತ್ತು ನಾಗರಿಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡೇ ಭಾರತದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಶಸ್ತ್ರ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಲಪಡಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ಸವಾಲಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಸಂಘರ್ಷಗಳೂ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಮಾಹಿತಿ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಥೈರ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ನಾಗರಿಕರು ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳನ್ನು ದಾರಿತಪ್ಪಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಿ ಗುರುತಿಸಲು ಕಲಿಯಬೇಕು. ಭಿನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಯಾವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕು. ತಕ್ಷಣದ ಪ್ರಚೋದನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಬದಲು ವಿವೇಚನೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಟೀಕಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಉಳಿಯದೆ, ರಚನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ. ಕುಟುಂಬಗಳು ನಂಬಿಕೆಯ ತಾಣಗಳಾಗಬೇಕು. ಶಾಲೆಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಬೇಕು. ಸಮುದಾಯಗಳು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ವೇದಿಕೆಗಳಾಗಬೇಕು.

ಯುವಜನರಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಮೂಡಿಸದೆ, ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ನೆರವಾಗಬೇಕು. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಾಗ ಅದರ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಬಾರದು. ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಬೆಳೆಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಯುವಜನರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಶಾಲವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗುರಿಯತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಅರಿವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಅವರ ಘನತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡುವುದು ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ, ಸಮಯ, ಮಾದರಿ ನಡವಳಿಕೆ, ಸಂವಾದ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡೋಣ. ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲ ತಲೆಮಾರುಗಳ ಸಹಯೋಗದೊಂದಿಗೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕು.