Dalit Funds ದಲಿತರ ಬದುಕಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಅನುದಾನಕ್ಕೆ ಕನ್ನ: ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ದಲಿತರ ಕಳಕಳಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?

(ಎಐ ರಚಿತ ಚಿತ್ರ, ಇಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನೈಜವಲ್ಲ)

ಸಂವಿಧಾನ ಶಿಲ್ಪಿ ಡಾ. ಬಿ.ಆರ್. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ಅವತ್ತೇ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದರು- “ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎನ್ನುವುದು ದಲಿತರ ಪಾಲಿಗೆ ಸುಡುವ ಮನೆ. ಆ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಡಿ, ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ.” ಈ ಮಾತಿನ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜ ಗ್ರಹಿಸಲು ಸುಮಾರು ಏಳು ದಶಕಗಳೇ ಬೇಕಾದವು. ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರು ಭಾರತದ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡದ ಜನರನ್ನು “ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಮುದಾಯಗಳು” ಎಂದು ಕರೆದರು. ದೇಶದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗಳಲ್ಲೂ ಹರಿದು ಹಂಚಿಹೋಗಿರುವ ಈ ಸಮುದಾಯಗಳು, ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ದೇಶವಿರೋಧಿ ಶಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಗುರಾಣಿಯಾಗಿ ನಿಂತು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಕಾಯ್ದಿವೆ. ಇದು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕಾದ ಕಟು ಸತ್ಯ.

ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಮರೆಮಾಚುವಿಕೆ
ದೇಶದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ದಲಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ಪಾಲು ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ, ಈ ನೈಜ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸರಕಾರಗಳೂ ಈ ಸಮುದಾಯದ ನೈಜ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ತೋರಿಸಿಲ್ಲ. ಸಮಾಜದ ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತರಬೇಕಿದ್ದ ಸರಕಾರಗಳು ಇವತ್ತು ದಲಿತರನ್ನು ಸಮಾಜದ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ತರುವ ಬದಲು ಕೇವಲ ಮತಬ್ಯಾಂಕ್‌ನಂತೆ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಯೋಜನೆಗಳ ಹೊರೆ ಮತ್ತು ದಲಿತ ಅನುದಾನದ ದುರ್ಬಳಕೆ
ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರವು ತನ್ನ ಐದು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಲು ಹಣದ ಅಭಾವ ಎದುರಿಸಿದಾಗ, ಕಣ್ಣು ಹಾಕಿದ್ದು ದಲಿತರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿದ್ದ ವಿಶೇಷ ನಿಧಿಗೆ. ಗ್ಯಾರಂಟಿಗಳಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ 52,000 ಕೋಟಿಗೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಣವನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಲು ಮನೆ ಬಾಡಿಗೆ ಅಫಿಡವಿಟ್‌ನ 20 ರೂಪಾಯಿ ಸ್ಟಾಂಪ್ ಪೇಪರ್ ಬೆಲೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅನೇಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ಏರಿಸಲಾಯಿತು. ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ನಿಲ್ಲದೆ, ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಕೊರತೆಯನ್ನು ನೀಗಿಸಲು ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ ಹಾಗೂ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಪಂಗಡಗಳ ಉಪಯೋಜನೆ (SCP-TSP) ನಿಧಿಯಿಂದ ಬರೋಬ್ಬರಿ 11,144 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಡೈವರ್ಟ್ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಗೃಹಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಅನ್ನಭಾಗ್ಯ, ಗೃಹಜ್ಯೋತಿ, ಶಕ್ತಿ ಯೋಜನೆ ಹಾಗೂ ಯುವನಿಧಿಗಳಿಗೆ ಈ ಹಣವನ್ನು ಹಂಚಿ ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಮಣ್ಣೆರಚುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಜದ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮತ್ತು ಚಿಂತಕರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರೆ, ಸರಕಾರದ ಮಂತ್ರಿಗಳು “ಇದರಲ್ಲಿ ದಲಿತರು ಫಲಾನುಭವಿಗಳಲ್ಲವೇ?” ಎಂಬ ಭಂಡ ವಾದವನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ವಂಚನೆ ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯದ ಶೋಚನೀಯ ಸ್ಥಿತಿ
ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 7(D) ಅನ್ನು ದುರ್ಬಳಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ದಲಿತರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹಣವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಬಳಸಿರುವುದು ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಎಸಗಿದ ವಂಚನೆಯಾಗಿದೆ. ಆರ್ಥಿಕಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ 510 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಮೀಸಲಿಟ್ಟು, ಭೂ ಒಡೆತನ, ಸಮೃದ್ಧಿ, ಐರಾವತ, ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗ ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುದಾನಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಕನಿಷ್ಠ ಮೊತ್ತವನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಇಂದಿಗೂ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ 281ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸರಕಾರಿ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿ/ಪಂಗಡದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ಗಳು ಬಾಡಿಗೆ ಕಟ್ಟಡಗಳಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ನಾಚಿಕೆಗೇಡಿನ ಸಂಗತಿ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಬಹುತೇಕ ದಲಿತರ ಕೊಳಗೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಗಂಗಾ ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಬಡ ರೈತನ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ಬೋರ್‌ವೆಲ್ ಕೊರೆಸಿಕೊಡಲು ಈ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.

ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಪರಿಹಾರ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಸಬಲೀಕರಣ
ಉಚಿತ ಗ್ಯಾರಂಟಿಗಳು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಕುಟುಂಬದ ಖರ್ಚಿಗೆ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ನೆರವು ನೀಡಬಹುದು, ಆದರೆ ಅವು ದಲಿತರ ಬದುಕಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಆದಾಯ ಅಥವಾ ಬಂಡವಾಳವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ 70 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮತ ನೀಡುತ್ತಾ ಬಂದ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ‘ದೂರದ ಬೆಟ್ಟ’ ತೋರಿಸಿ ಗುಲಾಮಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಇಡಲು ಸರಕಾರ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ದಲಿತರಿಗೆ ಮೀಸಲಾದ ಅನುದಾನವು ಅವರ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ, ಅಂದರೆ ಶಿಕ್ಷಣ, ಉದ್ಯೋಗ, ಆರೋಗ್ಯ, ವಸತಿ ಮತ್ತು ಭೂ ಒಡೆತನದಂತಹ ಶಾಶ್ವತ ಆಸ್ತಿ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗಬೇಕು.

ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ನೇರ ಆಗ್ರಹ
ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣವೇ ಸಮಿತಿ ರಚಿಸಿ, ರಾಜ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಹಿಂದುಳಿದ ದಲಿತ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಹಾಗೂ ಆರ್ಥಿಕ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬುವ ಕೆಲಸವಾಗಬೇಕಿದೆ. SCP-TSP ನಿಧಿಯಿಂದ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಗೆ ಹಣ ವರ್ಗಾಯಿಸುವುದನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ತಡೆದು, ಅದನ್ನು ದಲಿತ ಯುವಕರ ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಬಳಸಬೇಕು. ಬಾಡಿಗೆ ಕಟ್ಟಡಗಳಲ್ಲಿರುವ ಹಾಸ್ಟೆಲ್‌ಗಳಿಗೆ ಸ್ವಂತ ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಿಸುವುದು ಸರಕಾರದ ಪ್ರಥಮ ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕು.

ದಲಿತರು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಶೈಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ಹಿಂದುಳಿದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಯಾವುದು ಸರಿ, ಯಾವುದು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಲಾರದ ಮೂರ್ಖರಲ್ಲ. ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದಲಿತರ ಹಕ್ಕಿನ ಹಣವನ್ನು ಕಸಿಯುವ ಬದಲು, ಕಳೆದ 70 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಾ ಬಂದ ಈ ಸಮುದಾಯದ ಋಣ ತೀರಿಸುವ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರಕಾರ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ.