ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬೇರುಗಳ ಮರುಸಂಯೋಜನೆ: ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕತೆಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತವೇ ಜೀವಸತ್ವ

ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಕೃತ ದಿನ

ಡಾ. ಪಂಕಜ್ ಜಗನ್ನಾಥ್ ಜೈಸ್ವಾಲ್

ಶ್ರಾವಣ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ನಾವು ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಕೃತ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸದಾಶಶ್ವತ ಭಂಡಾರವೆಂದು ಹಾಗೂ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ ಭಾಷೆಯೆಂದು ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಕಲಿಯುವಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಈ ದಿನವು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರು ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು “ಮಾನವ ಮನಸ್ಸು ವಿಕಸನಗೊಳಿಸಿದ ಅತ್ಯಂತ ಭವ್ಯವಾದ, ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ, ಪ್ರಮುಖವಾದ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಸ್ವಯಂಪೂರ್ಣವಾದ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಸಾಧನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಭಾಷೆಯು ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಜನರನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ, ಸಂಬಂಧಗಳು, ಬೋಧನೆ, ಕಲಿಕೆ, ಆಲೋಚನೆಗಳ ವಿನಿಮಯ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿಯೂ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ; ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷೆಯೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುರುತನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಸಮುದಾಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ನಾಶ, ಕಥನಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವ
ತನ್ನ ಮಾತೃಭಾಷೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮತ್ತು ಬಳಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ. ನಾವು ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕಾದರೂ, ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸದಿರುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಬೇರುಗಳಿಂದ ದೂರವಿರಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗುಲಾಮಿ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ನಾವು ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿದ್ದೇವೆ. ಇದು ಸ್ಥಳೀಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ, ಅತ್ಯಂತ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಭಾಷೆಯಾದ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಕ್ಷೀಣತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಇದು ನಮ್ಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಯೋಗಕ್ಷೇಮದ ಮೇಲೆಯೂ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿದೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ನಷ್ಟವು ಆಳವಾದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಬೀರಿದೆ, ಇದನ್ನು ಪುನರ್ವಿಮರ್ಶಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಮರುಪಡೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇತಿಹಾಸದುದ್ದಕ್ಕೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿ ಕೇಂದ್ರವೆಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ — ಮತ್ತು ಇದು ಇಂದಿನ ಜೀವನದ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಗವಾಗಿದ್ದರೂ — ನಾವು ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟಿರುವುದು ನಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಆಧಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ಸಂಸ್ಕೃತಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡಿದ ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕದ ವಿವಿಧ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಿಗೆ ನಾವು ಕೃತಜ್ಞತೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿದಿನ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವುದರಿಂದ ನೆನಪಿನ ಶಕ್ತಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಥಿತಿ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಎಡಪಂಥೀಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಜಾತ್ಯತೀತತೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಅಜೆಂಡಾಗಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಮೂಲೆಗುಂಪು ಮಾಡಿದವು. ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ವಿಜ್ಞಾನ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ವಿವಿಧ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಾದ ವಿಜ್ಞಾನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಶ್ರೀಮಂತ ವೈದಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ನಾವು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದ್ದೇವೆ.

ಮಗುವಿನ ಆರಂಭಿಕ ಜ್ಞಾನಗ್ರಹಣ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ತಿಳುವಳಿಕೆಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಹಾಗೂ ಮಾತೃಭಾಷೆ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂದು ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ನಿರೂಪಿಸಿವೆ. ಹೊಸ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯು (NEP) ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪರಿಕಲ್ಪನಾ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ತರ್ಕವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಹಾಗೂ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಈ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ. ವಿದೇಶಿ ಭಾಷೆಗಳ ಅತಿಯಾದ ವೈಭವೀಕರಣದಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪೀಳಿಗೆಯು ಇದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು.

ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಉಳಿವು ಮತ್ತು ಮುಂದುವರಿಕೆಯು ಅದರ ಜನರು ತಮ್ಮ ಭಾಷೆ ಸೇರಿದಂತೆ ತಮ್ಮ ಬೇರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ. ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಥಿತಿಯು ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು, ಪರಂಪರೆಯಿಂದ ಕಡಿತಗೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಹೊಸ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯ ತ್ವರಿತ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಮೂಲಕ ಈ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಗಮನಾರ್ಹ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಜಿಡಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ 20 ದೇಶಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಹಲವು ದೇಶಗಳು ಜಾಗತಿಕ ಸಂವಹನಕ್ಕಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಮಾತೃಭಾಷೆಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತವೆ.

ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಪ್ರಭಾವಿತ ಭಾರತಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ (Indologists) ಪೈಕಿ ಒಂದು ಗುಂಪು ಸಂಸ್ಕೃತದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುವ ಕಥನವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ವೈದಿಕ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀಯ ಮತ್ತು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ಪ್ರಾಬಲ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವ ಹಾಗೂ ಶೂದ್ರರು, ಮಹಿಳೆಯರು, ಮುಸ್ಲಿಮರು ಮತ್ತು ‘ಇತರರು’ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರ ವಿರುದ್ಧ ಶೋಷಣೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವ ಅಂಶಗಳಿವೆ ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಕೇವಲ ವೈದಿಕ ಜ್ಞಾನದ ಸಂಗ್ರಹ ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರೇರಿತ ಸಾಹಿತ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇದನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕೌತುಕಗಳಾಗಿ ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮೌಖಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಜೀವಂತ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವುದನ್ನು ಕೋಮುವಾದಿ ಹಿಂಸಾಚಾರ ಮತ್ತು ವಂಚಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ವಿರುದ್ಧದ ಶತ್ರುತ್ವಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಹಿಂದೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಯುರೋಪ್‌ಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡು, ಈಗ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡಿವೆ, ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತ ಬಹುಪಾಲು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಕೃತ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ‘ಅಮೆರಿಕನ್ ಓರಿಯಂಟಲಿಸಂ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಈ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಮೃತಿಗಳಿಗೆ ಹೋಲುವ ಹೊಸ “ವಿಷಮುಕ್ತ” (detoxified) ಸಂಸ್ಕೃತ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ತರಬೇತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ, ಭಾರತವು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ದೇಶವಾಗಿರುವ ಬದಲು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ದೇಶವಾಗಿ ಬದಲಾಗಬಹುದು.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮತ್ತು ಸಾಧಕರ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಗುಂಪು ಪ್ರಾಚೀನ ಸಂಸ್ಕೃತದ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಆಳ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಒಳನೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರ ಹಾಗೂ ಮನೋವಿಜ್ಞಾನ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ನೀಡಬಹುದಾದ ಕೊಡುಗೆಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ ಅದರ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ. ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಸಂಚಿತವಾಗಿರುವ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆಯಲು ಇವರು ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಸಾರಾಂಶವೆಂದರೆ, ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಹತ್ವದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ: ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವ ಮೂಲಕ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಮರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲು ಮತ್ತು ಅದರ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವಿಕ ಸಂಶೋಧಕರು ಒಂದು ಕಡೆಯಾದರೆ; ಅದರ ಶ್ರೀಮಂತ ಜ ಜ್ಞಾನ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅನ್ವೇಷಕರು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ.

ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳ ಬಳಕೆ
ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಲು, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅಥವಾ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಅನುವಾದಿಸಲಾಗದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಚರ್ಚೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರಿಗೂ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಆದ್ಯತೆಯಾಗಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಅನುವಾದಗಳಲ್ಲಿ ‘ಆತ್ಮನ್’ ಎಂಬುದನ್ನು ‘Soul’ ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸುವುದು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ತಪ್ಪುದಾರಿಗೆಳೆಯಬಹುದು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ನೀಡುವುದು. ಈ ಪದಗಳನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಬಳಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಆ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಸಂವಾದದ ಭಾಗವಾಗಿಸುವುದು ಇದರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಅನುವಾದಗಳು ಅವುಗಳ ಸಂದರ್ಭದಿಂದ ಹೊರತೆಗೆಯುವ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿರುಚುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಾಗೂ ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಸಮಗ್ರತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ದುರ್ಬಳಕೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಅತ್ಯಗತ್ಯ.

ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು
ಪ್ರಾಚೀನ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ, ಖಗೋಳಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾಧನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಿಶ್ವಕೋಶಗಳಾಗಿ ಹಾಗೂ ನಾವೀನ್ಯತೆಗೆ ಜೀವಂತ ವೇದಿಕೆಗಳಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸಾಧ್ಯವಿರುವಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಅಡಿಪಾಯವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕೇವಲ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಚೀನ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಗುರಿಯಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಧುನಿಕ ಒಳನೋಟಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸವಾಲುಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಎಂದಿಗೂ ಜಡವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವು ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಅಳವಡಿಕೆಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿವೆ.

ವಿಷಾದದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪಂಡಿತರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದೆ, ಅವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಸ ಪಠ್ಯಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಬದಲು ಹಳೆಯ ಪಠ್ಯಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವುದರ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಶಾಸ್ತ್ರ ಜ್ಞಾನದ ಕುರಿತು ನಡೆಯುವ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಶೋಧನೆಗಳನ್ನು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಅವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇವುಗಳ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಬಂಡವಾಳ ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ, ವೇದಾಂತವು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಒಳಗೆ ‘ಮೋಕ್ಷ-ಶಾಸ್ತ್ರ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಜೀವಂತ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಮೋಕ್ಷದ ಹುಡುಕಾಟವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಾಗಿ ನೋಡುವ ಬದಲು ವಿವಿಧ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಜಿಸಬೇಕು, ಇದು ಪಾರಮಾರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಅವಿಭಾಜ್ಯತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಜ್ಞಾನದ ಸಮಗ್ರ ರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ತಲುಪಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯೆಂದರೆ, ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಭಾರತಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ‘ಪಾಲಕ್’ ಶಾಸ್ತ್ರವು ವೈದಿಕ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ವಿಜ್ಞಾನದೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ಸಮಗ್ರ ಏಕತೆಯನ್ನು ಟೀಕಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವನು ಯಾವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾನೋ ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಈ ಏಕತೆಯನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಾಸ್ತ್ರವೂ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬೌದ್ಧಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೂರಿದೆ.

ಭಾರತೀಯ ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಮೂಲಸ್ತಂಭವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ‘ಸ್ಮೃತಿ’ಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕಳೆದ ಸಹಸ್ರಮಾನದ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಆಘಾತಕಾರಿ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸಲು ನಮಗೆ ಹೊಸ ‘ಇತಿಹಾಸ’ಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ: ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಭಾರತದ ಬಹುಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಔರಂಗಜೇಬನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಆಕ್ರಮಣಗಳು ಮತ್ತು ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, 18 ರಿಂದ 20 ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ. ಇಂತಹ ಇತಿಹಾಸಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ರಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಈ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಇಂದು ಸೂಕ್ತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅನ್ವಯಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮಹಾಭಾರತವು ರಾಜಕೀಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ, ಗುಂಪು, ಸಮುದಾಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಆಘಾತಗಳನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುವ ಪಾಠಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಕಥನವನ್ನು ವೇದದ ವಿಶಾಲ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಸನ್ನಿವೇಶಗೊಳಿಸಬೇಕು, ಇದು ಭಾರತೀಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳನ್ನು ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲು (decolonizing) ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

‘ಭಾರತೀಯ ಬೃಹತ್ ಕಥನ’ (Bharatiya Grand Narrative) ಉಪಕ್ರಮದ ಭಾಗವಾಗಿ, ನಾವು ಭಾರತೀಯ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಬೇಕು. ಸಿಂಧೂ-ಸರಸ್ವತಿ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಕಾಲದಿಂದ ಹಿಡಿದು ನಮ್ಮ ಗತಕಾಲದ ಎಲ್ಲಾ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮಗ್ರ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ, ಇಂದು ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಂತ ಪರಂಪರೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವ ಮಾದರಿಯನ್ನು ನಾವು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಗುರುತಿಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾರತಿಯಂತಹ ಹಲವಾರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು (ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 5,000 ಕೇಂದ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸುಮಾರು 15 ಇತರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ) ಸುಮಾರು 10,000 ಸ್ವಯಂಸೇವಕರ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿವೆ, ಜೊತೆಗೆ ಮುದ್ರಣ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ರೂಪದಲ್ಲಿ 500 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿವೆ.

ಕುಟುಂಬ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವೆ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವಲ್ಲಿ ಭಾಷೆ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಕೊರೊನಾ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ಬೆಂಬಲಿಸಲು ಒಂದಾಗಿದ್ದಾಗ ಬಾಂಧವ್ಯದ ಮೇಲಿನ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ವರ್ಷಪೂರ್ತ್ಯ ವಿವಿಧ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಹಬ್ಬಗಳು ಅನೇಕರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತವೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಮಾತೃಭಾಷೆಯ ಪ್ರಭಾವವೇ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ.

ಯಾವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎಂದು ಸ್ಪರ್ಧಿಸದೆ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸಲು ಒಂದಾಗೋಣ, ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸೋಣ. ಮುಂಬರುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲು ಸಂಸ್ಕೃತ ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಹರಿಸೋಣ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪೋಷಕರು, ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರವು ರಾಜಕೀಯ ಅಜೆಂಡಾಗಳಿಗಿಂತ ಹೊಸ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀತಿಯ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಬೇಕು.

ವಿಕ್ರಮ ಓದುಗರ ವಾಟ್ಸಪ್ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೇವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಮಗೊಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿ. ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಖ್ಯೆ: 98800 21122