ತೆಯ್ಯಂ: ಮಲಬಾರ್‌ನ ಶತಮಾನಗಳ ಹಳೆಯ ಸಂಪ್ರದಾಯ; ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲೇ ದೈವವನ್ನು ಕಾಣುವ ಆಚರಣೆ

ಕೇರಳದ ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್‌ನ ಕಣ್ಣೂರು ಮತ್ತು ಕಾಸರಗೋಡು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತೆಯ್ಯಂ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇಂದಿಗೂ ಜೀವಂತವಾಗಿದೆ. ಭಕ್ತಿ, ಜನಪದ ಕಥೆಗಳು, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳ ಸಂಗಮವಾಗಿರುವ ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದನೇ ದೇವತೆಯ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತಾನೆ. ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ.

ಕೈಮುಗಿದು, ತಲೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬಾಗಿಸಿ ನಾನು ಕಂಡನಾರ್ ಕೇಳನ್ ಸ್ವಾಮಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿ. ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಹಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದವು. ಕೊನೆಗೆ ಕೇಳಿದೆ: “ಕಂಡನಾರ್ ಕೇಳನ್ ಸ್ವಾಮಿಯವರೇ, ನೀವು ಯಾರು?”

ಅವರ ಸುತ್ತಲೂ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಪವಿತ್ರ ಕಾವಿನಲ್ಲಿ ಚೆಂಡೆ ವಾದ್ಯದ ಸದ್ದು ಮೊಳಗುತ್ತಿತ್ತು. ಧೈರ್ಯ ತಂದುಕೊಂಡು ಅವರ ಮುಖದತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದೆ: “ಸ್ವಾಮಿಯವರೇ, ನೀವು ಯಾರು?”

“ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯರೇ? ಬೆಂಕಿಯನ್ನೂ ಗೆದ್ದ ಯೋಧರೇ? ಅಥವಾ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಈ ನೆಲದ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯೇ?”

ಆ ದೈವಿಕ ರೂಪ ನನ್ನತ್ತ ತಿರುಗಿತು. ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಮರೆತುಹೋದ ತಲೆಮಾರುಗಳ ನೆನಪುಗಳಿದ್ದಂತೆ ಕಂಡವು. ಒಂದು ಕೈಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಕೈಯನ್ನು ದೇಹದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಂಡರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಬಂದರು.

ಅವರ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಅಲಂಕೃತ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಅಲುಗಾಡಿದವು. ಮುಖಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದ್ದ ಬಣ್ಣಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಂಕಿಯ ಬೆಳಕು ಬಿತ್ತು. ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕೇಳಿದರು: “ನಾನು ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ? ಹೇಳು ಮನುಷ್ಯನೇ… ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವುದು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನೋ ಅಥವಾ ದೈವವೋ?”

ನಾನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತೆ.

“ನಿಮ್ಮ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗದ ಕತೆಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಈ ರಾತ್ರಿ ಪವಿತ್ರ ಕಾವಿನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುವಾಗ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ಶಕ್ತಿಯೊಂದು ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.”

ಆಗ ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: “ನಾನು ಕಂಡನಾರ್ ಕೇಳನ್. ಈ ನೆಲದ ನೆನಪು, ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿಗೂ ನಾಶಮಾಡಲಾಗದ ಒಂದು ಕಥೆ ನಾನು.”

“ಮನುಷ್ಯನೊಳಗಿನ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾಗದವರಿಗೆ ತೆಯ್ಯಂ ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ರಾಜರ ಅರಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಲ್ಲ. ಕಾಡು, ಹೊಲ, ಪವಿತ್ರ ಕಾವಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಬದುಕಿನಿಂದ ನಾವು ರೂಪುಗೊಂಡವರು. ತಲೆಮಾರುಗಳ ಬೆವರು, ನೋವು, ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗಗಳು ನಮ್ಮ ಕಥೆಗಳಾದವು. ಅವರ ನೆನಪುಗಳು ದಂತಕಥೆಗಳಾದವು. ಅವರ ಭಕ್ತಿಯೇ ನಮಗೆ ದೈವಿಕ ರೂಪ ನೀಡಿತು.

ನಮ್ಮ ಕಥೆಗಳು ಕೇವಲ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲ. ಅವು ಒಂದು ನಾಗರಿಕತೆಯ ನೆನಪುಗಳು. ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದ, ಅನ್ಯಾಯವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ ಜನರ ಧ್ವನಿಗಳು. ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರನ್ನು ಮರೆಯದ ಈ ನೆಲದ ಜನರ ಕಥೆಗಳು.”

ಚೆಂಡೆಯ ಸದ್ದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜೋರಾಯಿತು.

ರಾತ್ರಿ ಕವಿದಿತ್ತು. ಪವಿತ್ರ ಕಾವಿನಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಪಂಜುಗಳ ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿತ್ತು. ದೂರದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಚೆಂಡೆಯ ನಾದ ಸಾವಿರಾರು ಹೃದಯಗಳ ಬಡಿತದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕೆಂಪು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ದೈವಿಕ ರೂಪ ಬೆಂಕಿಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿತು.

ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ನಿಂತಿದ್ದ. ಆದರೆ ಅವರೊಳಗೆ ಮಾನವಾತೀತವಾದ ಯಾವುದೋ ಶಕ್ತಿ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದೆ: “ಸ್ವಾಮಿಯವರೇ, ಹಾಗಾದರೆ ತೆಯ್ಯಂ ಎಂದರೇನು?”

ಅವರು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು:

“ತೆಯ್ಯಂ ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಲೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಈ ನೆಲದ ಆತ್ಮ. ಮನುಷ್ಯ, ಪ್ರಕೃತಿ ಮತ್ತು ದೈವದ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧದ ಜೀವಂತ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ. ಇಲ್ಲಿ ದೇವರು ಮನುಷ್ಯನಿಂದ ದೂರವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮನುಷ್ಯನೇ ದೈವದ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತಾನೆ. ಇತಿಹಾಸವು ದಂತಕಥೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ದಂತಕಥೆಯು ನಂಬಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಜನರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಗುರುತಾಗುತ್ತದೆ. ತೆಯ್ಯಂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ವೇದಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬರುವುದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಕಲಾವಿದನಲ್ಲ. ಇಡೀ ನಾಗರಿಕತೆಯೇ ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.”

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ತೆಯ್ಯಂನ ಮಹತ್ವ ಸ್ವಲ್ಪ ಅರ್ಥವಾಯಿತು. ತೆಯ್ಯಂ ಅನ್ನು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಲದು. ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಕೇಳುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಬಂದ ನೆನಪುಗಳ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಪವಿತ್ರ ಕಾವಿನಲ್ಲಿ ತೆಯ್ಯಂ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಭೂತಕಾಲ ಮತ್ತು ವರ್ತಮಾನ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯ ದೈವವನ್ನು ಎದುರುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆಚರಣೆ, ಬೆಂಕಿ, ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ನಾಗರಿಕತೆಯೇ ತನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ.

ಬಹುಶಃ ಇದೇ ತೆಯ್ಯಂನ ವಿಶೇಷತೆ. ಇದು ಮನುಷ್ಯ ದೇವರಾಗುವ ಕಥೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಒಂದು ನಾಗರಿಕತೆಯು ತನ್ನೊಳಗಿನ ದೈವತ್ವವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಕಥೆಯೂ ಹೌದು.

ದೈವತ್ವ ಜೀವಂತವಾಗುವ ನೆಲ

ಕಣ್ಣೂರು ಮತ್ತು ಕಾಸರಗೋಡಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ತೆಯ್ಯಂ ಕೇವಲ ನೋಡಲು ನಡೆಯುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಲ್ಲ. ಅದು ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಭಾಗ. ಕುಟುಂಬದ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧದ ಸಂಕೇತವೂ ಹೌದು.

ತೆಯ್ಯಂನ ಕಾಲ ಆರಂಭವಾದಾಗ ಹಳ್ಳಿಗಳ ದೇವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಕಾವಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಶುರುವಾಗುತ್ತವೆ. ಚೆಂಡೆಯ ಸದ್ದು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತರು ಸೇರಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಲಾವಿದರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳಿಂದ ಬಂದ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ತೆಯ್ಯಂ ಉತ್ತರ ಕೇರಳದ ಪ್ರಮುಖ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಇದರಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ, ನೃತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ಮೌಖಿಕ ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕರಕುಶಲ ಕಲೆಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಭಕ್ತರ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಆಚರಣೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅಲಂಕೃತ ವೇಷ ಧರಿಸಿದ ಕಲಾವಿದನೇ ದೇವತೆಯ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತಾನೆ.

‘ತೆಯ್ಯಂ’ ಎಂಬ ಪದವು ಮಲಯಾಳಂ ಭಾಷೆಯ ‘ದೈವಂ’ ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ‘ತೆಯ್ಯಾಟ್ಟಂ’ ಎಂಬ ಪದವು ‘ದೈವಂ’ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯ ಅಥವಾ ಚಲನೆ ಎಂಬ ಅರ್ಥದ ‘ಆಟ್ಟಂ’ ಪದಗಳಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ‘ಕಳಿಯಾಟ್ಟಂ’ ಮತ್ತು ‘ತಿರಯಾಟ್ಟಂ’ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತೆಯ್ಯಂ ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್‌ನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನ ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ಅಲ್ಲಿನ ದೇವಾಲಯಗಳು, ಕುಟುಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ಕೇರಳ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಇಲಾಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ದೇವತೆಗಳು, ಯೋಧರು, ಪೂರ್ವಜರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೈವಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸುಮಾರು 400 ಬಗೆಯ ತೆಯ್ಯಂ ರೂಪಗಳಿವೆ.

ಜನರ ನಂಬಿಕೆಯ ಭಾಗವಾದ ಕಥೆಗಳು

ತೆಯ್ಯಂ ಅನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅದರ ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಮುಖದ ಮೇಲಿನ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಲದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರೂಪದ ಹಿಂದೆಯೂ ಒಂದು ಕಥೆಯಿದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ಕಥೆಗಳು ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲದೆ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿದಿವೆ.

ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳು ಅಸಾಧಾರಣ ಧೈರ್ಯ ತೋರಿದ ಯೋಧರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವರು, ತಮ್ಮ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದವರು ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದವರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಇಂತಹ ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ದೈವಿಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಲಾಯಿತು.

ತೆಯ್ಯಂ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಭಗವತಿಯ ಆರಾಧನೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಹಲವು ತೆಯ್ಯಂ ರೂಪಗಳು ಆದಿಶಕ್ತಿಯ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಪುರುಷ ದೇವತೆಗಳು, ಸ್ಥಳೀಯ ವೀರರು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ.

ಈ ಕಥೆಗಳು ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್‌ನ ಜನರು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿದ್ದ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧವನ್ನೂ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಕಾಡುಗಳು, ನದಿಗಳು, ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹಲವು ತೆಯ್ಯಂ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಅವರ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಬೆಳೆದುಬಂದಿವೆ.

ತೆಯ್ಯಂ ಆರಂಭವಾದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೇ ಒಂದು ಕಥೆಯಿಲ್ಲ. ವಿವಿಧ ಸಮುದಾಯಗಳು, ಸ್ಥಳೀಯ ಪೂಜಾ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಲಬಾರ್‌ನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗಳು ಸೇರಿ ದೀರ್ಘಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂದಿನ ತೆಯ್ಯಂ ಸಂಪ್ರದಾಯ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ.

ಕಾವು ಮತ್ತು ತರವಾಡು: ತೆಯ್ಯಂ ನಡೆಯುವ ಸ್ಥಳಗಳು

ತೆಯ್ಯಂ ಪ್ರದರ್ಶನ ಕಲಾವಿದ ಭಕ್ತರ ಮುಂದೆ ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರದರ್ಶನ ನಡೆಯುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವವಿದೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತೆಯ್ಯಂ ಅನ್ನು ಕಾವುಗಳು (ಪವಿತ್ರ ವನಗಳು), ಕುಟುಂಬದ ದೇವರ ಗುಡಿಗಳು, ಪೂರ್ವಜರ ಮನೆಗಳಾದ ತರವಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಯ ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ಥಳಗಳು ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್‌ನ ಜನರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿವೆ.

ಹಲವು ಕುಟುಂಬಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಕುಲದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತವೆ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯಿರುವ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ನಡೆಯುವ ತೆಯ್ಯಂ ಆಚರಣೆಯು ಈ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕುಟುಂಬದವರು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತರು ಸೇರಿ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ನಡೆದುಬಂದ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವಾಲಯದಲ್ಲೂ ಆಚರಣೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೆಲವು ಕಡೆ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ತೆಯ್ಯಂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಕಡೆ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಉತ್ಸವಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಅಂತಹ ಒಂದು ಉತ್ಸವವೇ ‘ಪೆರುಂಕಳಿಯಾಟ್ಟಂ’. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಬಗೆಯ ತೆಯ್ಯಂ ರೂಪಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಲಾವಿದರು, ಸಂಗೀತಗಾರರು, ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು, ದೇವಾಲಯದ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ, ಕುಟುಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಭಕ್ತರು ಇದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಉತ್ಸವವು 12 ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಇಂತಹ ಉತ್ಸವಗಳು ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲ. ಕುಟುಂಬದ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಸಂದರ್ಭಗಳಾಗಿವೆ.

ತೆಯ್ಯಂನ ಕಾಲ: ಚೈತನ್ಯ ಪಡೆಯುವ ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್

ತೆಯ್ಯಂನ ಋತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಅಥವಾ ನವೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಏಪ್ರಿಲ್ ಅಥವಾ ಮೇ ತಿಂಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯಗಳ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ಪಂಚಾಂಗದ ಪ್ರಕಾರ ದಿನಾಂಕಗಳು ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ.

ಮಲಯಾಳಂ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್‌ನ ತುಳಂ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ತೆಯ್ಯಂನ ಕಾಲ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಡವಂ ತಿಂಗಳ ಮಧ್ಯಭಾಗದವರೆಗೆ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಡಿಸೆಂಬರ್, ಜನವರಿ, ಫೆಬ್ರವರಿ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ತೆಯ್ಯಂ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಕೆಲವು ಆಚರಣೆಗಳು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ರಾತ್ರಿ ನಡೆಯುವ ತೆಯ್ಯಂ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳು ವಿಶೇಷ ಅನುಭವ ನೀಡುತ್ತವೆ. ಪಂಜುಗಳ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಪವಿತ್ರ ಕಾವು ಮತ್ತು ಕಲಾವಿದನ ಚಲನೆಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕೇಳಿಬರುವ ಚೆಂಡೆಯ ನಾದ ನೋಡುಗರ ಮನದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಎಲ್ಲ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೂ ಒಂದೇ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ದೇವಾಲಯವೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ದಿನಾಂಕ ಮತ್ತು ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ತೆಯ್ಯಂ ವೀಕ್ಷಿಸಲು ಬಯಸುವವರು ಕೇರಳ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಇಲಾಖೆಯ ವೇಳಾಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು. ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ದೇವಾಲಯದ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯಿಂದಲೂ ದಿನಾಂಕಗಳನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಕಲಾವಿದ: ಕೇವಲ ಪ್ರದರ್ಶಕನಲ್ಲ

ತೆಯ್ಯಂನ ಪ್ರಮುಖ ವಿಶೇಷತೆ ಕಲಾವಿದನ ಪಾತ್ರ. ಇತರ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದನು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಪಾತ್ರವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಆಚರಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದನೇ ದೇವತೆಯ ರೂಪ ತಾಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಭಕ್ತರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಆ ದೈವಿಕ ರೂಪದ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಆಶೀರ್ವಾದ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಕಲಾವಿದನಿಗೆ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕು. ಕೆಲವು ತೆಯ್ಯಂ ರೂಪಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ. ವಣ್ಣಾನ್ ಮತ್ತು ಮಲಯನ್ ಸಮುದಾಯಗಳು ಪ್ರಮುಖ ತೆಯ್ಯಂ ಪ್ರದರ್ಶಕ ಸಮುದಾಯಗಳಾಗಿವೆ. ವೆಳನ್, ಪುಳಯನ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಸಮುದಾಯಗಳವರೂ ವಿವಿಧ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಕಲೆಗೆ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಚಲನೆಗಳ ಜ್ಞಾನವಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ದೇವತೆಗಳ ಕಥೆಗಳು, ಹಾಡುಗಳು, ಆಚರಣೆಗಳ ಕ್ರಮ, ವೇಷಭೂಷಣ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು.

ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಹುತೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಕಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯುವ ಕಲಾವಿದರು ಹಿರಿಯರು ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೋಲಂನ ವಿಶೇಷತೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಅಗತ್ಯ ಕೌಶಲ ಮತ್ತು ಅನುಭವ ಪಡೆದು ಈ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಕುಟುಂಬಗಳ ಮೂಲಕ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವ ಈ ಪದ್ಧತಿಯೇ ತೆಯ್ಯಂ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಉಳಿಸಿದೆ.

ವೃತಂ: ದೈವದ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ

ತೆಯ್ಯಂ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುವುದು ಎಂದರೆ ವೇಷಭೂಷಣ ಮತ್ತು ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಕಲಾವಿದರು ‘ವೃತಂ’ ಎಂಬ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ನಿಯಮಗಳ ಅವಧಿ ಮತ್ತು ಸ್ವರೂಪವು ದೇವತೆ ಹಾಗೂ ದೇವಾಲಯದ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉಪವಾಸ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಕೆಲವು ಆಹಾರಗಳಿಂದ ದೂರವಿರುವುದು ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿರಬಹುದು. ಕೆಲವು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಿದ್ಧತೆ ಹಲವು ವಾರಗಳವರೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದರು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧ ಜೀವನ ನಡೆಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಗೆ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿ ಈ ಸಿದ್ಧತೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವಿದೆ. ಕಲಾವಿದ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಹಲವು ದಿನಗಳು ಅಥವಾ ವಾರಗಳ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿರುತ್ತಾನೆ.

ಕಲಾವಿದನೇ ದೇವತೆಯ ರೂಪ ತಾಳುವ ಕ್ಷಣ

ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದನ ರೂಪಾಂತರ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ಮೊದಲು ಕಲಾವಿದನ ಮುಖಕ್ಕೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಳಿಕ ದೇವತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವೇಷಭೂಷಣ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟವನ್ನು ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸಿದ್ಧತೆಯ ವೇಳೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಆಚರಣೆ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಕಲಾವಿದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಧ್ಯಾನ ಅಥವಾ ಆವೇಶದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಬಹುದು. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಯು ಮಾನವ ರೂಪದ ಮೂಲಕ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಭಕ್ತರು ನಂಬುತ್ತಾರೆ. ಬಳಿಕ ಕಲಾವಿದ ಆ ದೇವತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಗುರುತು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದಂತೆ ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಲಾವಿದರು ವಿವಿಧ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ದೇವಾಲಯದ ಸುತ್ತ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತರೊಂದಿಗೆ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ.

ಭಕ್ತರು ಕಲಾವಿದನ ಬಳಿ ಬಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದು ತೆಯ್ಯಂನ ಪ್ರಮುಖ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಅವರು ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕುಟುಂಬದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಂಕಷ್ಟಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಅಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಕೇವಲ ಕಲಾವಿದನಲ್ಲ; ದೇವತೆಯೇ.

ದೈವಿಕ ರೂಪ ಮತ್ತು ಭಕ್ತರ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂಬಂಧವೇ ತೆಯ್ಯಂನ ಮುಖ್ಯ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಈ ಆಚರಣೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿರುವುದಕ್ಕೂ ಇದೇ ಕಾರಣ.

ತೊಟ್ಟಂ: ಕಥೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಹಾಡುಗಳು

ಮುಖ್ಯ ತೆಯ್ಯಂ ಪ್ರದರ್ಶನ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೊದಲು ‘ತೊಟ್ಟಂ’ ಎಂಬ ಹಾಡುಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವತೆಯ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಾಡುಗಳು ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್‌ನ ಮೌಖಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿವೆ.

ದೇವತೆಯ ಮೂಲ, ಜೀವನ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಈ ಹಾಡುಗಳು ವಿವರಿಸುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಹಾಡುಗಳು ದೇವತೆಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಯೋಧರು, ಸ್ಥಳೀಯ ವೀರರು ಮತ್ತು ತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ.

ತೊಟ್ಟಂ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬದ ಇತಿಹಾಸ, ಸ್ಥಳೀಯ ಪ್ರದೇಶಗಳ ವಿವರಗಳು, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳೂ ದಾಖಲಾಗಿವೆ. ಹಲವು ಕಥೆಗಳು ಲಿಖಿತ ದಾಖಲೆಗಳ ಬದಲು ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಮುಂದುವರಿದಿವೆ.

ಈ ಹಾಡುಗಳು ಕೇವಲ ಪ್ರದರ್ಶನದ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲ. ಇವು ದೇವತೆಯ ಗುರುತನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತವೆ. ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿರುವ ದೈವಿಕ ರೂಪದ ಹಿಂದಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಭಕ್ತರಿಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ.

ಕೆಲವು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಆಚರಣೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ಮೊದಲು ದೀರ್ಘಕಾಲ ತೊಟ್ಟಂ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಲಾ ಕೇಂದ್ರ (IGNCA) ಕೂಡ ತೆಯ್ಯಂ ಕುರಿತ ತನ್ನ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಟ್ಟಂ ಹಾಡುಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದೆ. ಈ ಹಾಡುಗಳು ದೇವತೆಯ ಕಥೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ದೇವತೆಯ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತವೆ.

ಕೋಲಂ: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವತೆಗೂ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೂಪ

ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ವೇಷ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವತೆಗೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೂಪ ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯವಿದೆ. ಈ ದೈವಿಕ ರೂಪವನ್ನು ‘ಕೋಲಂ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೋಲಂಗೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಮುಖದ ವಿನ್ಯಾಸ, ವೇಷಭೂಷಣ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಕಿರೀಟವಿರುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಇವುಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಖದ ಬಣ್ಣ ಅಥವಾ ಆಭರಣಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯಾದರೂ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ರೂಪದ ಗುರುತು ಬದಲಾಗಬಹುದು.

ಕೆಲವು ಕೋಲಂಗಳು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಯೋಧರು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಕ ದೇವತೆಗಳ ರೂಪಗಳಾಗಿವೆ. ಹಲವು ಕೋಲಂಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ದಂತಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಜರ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ.

ಕೋಲಂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ವಿಶೇಷ ಕೌಶಲ ಬೇಕು. ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚುವುದಕ್ಕೇ ಹಲವು ಗಂಟೆಗಳು ಬೇಕಾಗುತ್ತವೆ. ಕೇರಳ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಇಲಾಖೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಕೆಲವು ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಎಂಟರಿಂದ ಹತ್ತು ಗಂಟೆಗಳವರೆಗೆ ಸಮಯ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚುವ ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿನ್ಯಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೋಲಂನ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನೂ ಅರಿತಿರಬೇಕು. ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತಾಳ್ಮೆ, ನಿಖರತೆ ಮತ್ತು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವ ಅಗತ್ಯ.

ತೆಯ್ಯಂನ ಬಣ್ಣಗಳು ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸಗಳು

ತೆಯ್ಯಂ ಅನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನೋಡುವವರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವುದು ಕಲಾವಿದನ ಮುಖ. ಕೆಂಪು, ಹಳದಿ, ಬಿಳಿ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಗಳ ಬಳಕೆ ಮುಖಕ್ಕೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೂಪ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಕ್ಕಿಹಿಟ್ಟು, ಅರಿಶಿನ ಮತ್ತು ಇದ್ದಿಲು ಪ್ರಮುಖ ವಸ್ತುಗಳು. ಕೆಲವು ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಅರಿಶಿನ ಮತ್ತು ಸುಣ್ಣದ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಹಲವು ತೆಯ್ಯಂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಉಗ್ರ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬಣ್ಣ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಬಿಳಿ ಮತ್ತು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ಹಲವು ಮುಖದ ವಿನ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವು ವಿನ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಲು ‘ಪ್ರಾಕೇಳುತ್ತು’, ‘ಸಂಕೇಳುತ್ತು’, ‘ನಾಗಂ ತತ್ತಲ್ ಎಳುತ್ತು’ ಮತ್ತು ‘ವರೇಳುತ್ತು’ ಎಂಬ ವಿವಿಧ ತಂತ್ರಗಳಿವೆ. ಕೆಲವು ತೆಯ್ಯಂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ದೇಹದ ಮೇಲೆಯೂ ವಿಶೇಷ ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ‘ಪರುಂತುವಾಲ್ ಎಳುತ್ತು’ ಮತ್ತು ‘ಅಂಚುಪುಳ್ಳಿ ಎಳುತ್ತು’ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿವೆ.

ಈ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಕೇವಲ ಅಲಂಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೋಲಂನ ಗುರುತಿನ ಭಾಗವಾಗಿವೆ. ಈ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಸುವಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚುವ ಕಲಾವಿದರ ಪಾತ್ರ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.

ಮುಡಿ: ದೈವಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಕಿರೀಟ

ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿ ಕಲಾವಿದರು ಧರಿಸುವ ದೊಡ್ಡ ಕಿರೀಟವನ್ನು ‘ಮುಡಿ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದು ತೆಯ್ಯಂನ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇವತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಮುಡಿಯ ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಕಿರೀಟಗಳು ಸರಳವಾಗಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಕಲಾವಿದನ ತಲೆಯಿಂದ ಹಲವು ಅಡಿ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಚಾಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಕಲಾವಿದನ ರೂಪ ಮತ್ತಷ್ಟು ಭವ್ಯವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಮುಡಿ ತಯಾರಿಸಲು ಬಿದಿರು, ತೆಂಗಿನ ಗರಿ, ಅಡಕೆ ಮರದ ವಸ್ತುಗಳು, ಮರ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಲಾವಿದ ಚಲಿಸುವಾಗ ಕಿರೀಟದ ಆಕಾರ ಬದಲಾಗದಂತೆ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನ ಕಾಪಾಡುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

ವಿವಿಧ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಕಿರೀಟಗಳಿರುತ್ತವೆ. ವೃತ್ತಾಕಾರದ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು, ಎತ್ತರದ ರಚನೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಲವು ಪದರಗಳ ಅಲಂಕಾರಗಳು ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ.

ಮುಡಿ ತಯಾರಿಸುವುದೂ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಕರಕುಶಲ ಕಲೆ. ಇದನ್ನು ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತಿ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಅಳತೆ, ವಸ್ತು ಮತ್ತು ತಯಾರಿಕೆಯ ವಿಧಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು.

ಭಕ್ತರಿಗೆ ದೈವಿಕ ರೂಪದ ಭಾಗವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಈ ಕಿರೀಟದ ಹಿಂದೆ ಹಲವು ತಲೆಮಾರುಗಳ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳ ಶ್ರಮವಿದೆ.

ವೇಷಭೂಷಣ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳು: ಕಲಾವಿದನ ಹಿಂದಿರುವ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು

ತೆಯ್ಯಂನ ಅಲಂಕೃತ ರೂಪವನ್ನು ಕಲಾವಿದನೊಬ್ಬನೇ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವೇಷಭೂಷಣ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಹಲವು ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ದೇವತೆಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಉಡುಪು, ಸೊಂಟದ ವಸ್ತ್ರ, ಎದೆಯ ಕವಚ, ಹಾರಗಳು, ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆಗಳು, ಬಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅಲಂಕಾರಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತೆಂಗಿನ ಗರಿ, ಅಡಕೆ ಮರದ ಎಲೆಗಳು, ಬಿದಿರಿನ ತೆಳು ತುಂಡುಗಳು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ವಸ್ತುಗಳು.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಕತ್ತಿವನ್ನೂರ್ ವೀರನ್ ತೆಯ್ಯಂನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಿದ ಬಿದಿರಿನ ತುಂಡುಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ವಿಶೇಷ ಸ್ಕರ್ಟ್ ಇರುತ್ತದೆ. ತೀಚಾಮುಂಡಿ ಮತ್ತು ಪೊಟ್ಟನ್ ತೆಯ್ಯಂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ತೆಂಗಿನ ಗರಿಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ವೇಷಭೂಷಣಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವು ತೆಯ್ಯಂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ‘ಮರ್ಮುಳ’ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ವಿಶೇಷ ಮರದ ಎದೆಯ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ವೇಷಭೂಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಣ ತೆಂಗಿನ ಚಿಪ್ಪುಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಆಭರಣಗಳೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿವೆ. ಕೆಲವು ಭಗವತಿ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲಿನ ಆಕಾರದ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಅಲಂಕಾರಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ‘ಏಕಿರ್’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ವಿವಿಧ ತೆಯ್ಯಂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ‘ಕಟಕಂ’ ಮತ್ತು ‘ಚುಟಕಂ’ ಎಂಬ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬಳೆಗಳನ್ನೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವೂ ದೇವತೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಪಾತ್ರ ಹೊಂದಿದೆ. ವೇಷಭೂಷಣ ತಯಾರಕರು, ಆಭರಣ ತಯಾರಕರು, ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚುವವರು ಮತ್ತು ಕಿರೀಟ ತಯಾರಿಸುವ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ಈ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಕೌಶಲಗಳು ಕುಟುಂಬಗಳ ಮೂಲಕ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ತಲುಪುತ್ತಿವೆ.

ಚೆಂಡೆ ಮತ್ತು ತೆಯ್ಯಂನ ಸಂಗೀತ

ಚೆಂಡೆಯ ಸದ್ದು ಇಲ್ಲದೆ ತೆಯ್ಯಂ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಕಷ್ಟ. ಈ ವಾದ್ಯದ ನಾದವು ಆಚರಣೆಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಕಲಾವಿದನ ಚಲನೆಗಳಿಗೂ ಇದು ಲಯ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಚೆಂಡೆ ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಪ್ರಮುಖ ವಾದ್ಯ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಎಲತಾಳಂ, ಉಡುಕ್ಕು, ಕುಳಲ್ ಮತ್ತು ಶಂಖವನ್ನೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಎಲತಾಳಂ ಎರಡು ಸಣ್ಣ ಲೋಹದ ತಾಳಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಇದು ಸಂಗೀತದ ಲಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ. ಉಡುಕ್ಕು ಒಂದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ತಾಳವಾದ್ಯ. ಕುಳಲ್ ಗಾಳಿಯಿಂದ ನುಡಿಸುವ ವಾದ್ಯ. ಶಂಖವನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಮಂಗಳಕರ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಊದಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾವ ತೆಯ್ಯಂ ಪ್ರದರ್ಶನ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತಗಾರರು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಚರಣೆ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಸಂಗೀತದ ಲಯವೂ ತೀವ್ರವಾಗುತ್ತದೆ. ಕಲಾವಿದನ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಂಗೀತ ಮೂಡಿಬರುತ್ತದೆ.

ತೊಟ್ಟಂ ಹಾಡುಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಈ ಸಂಗೀತವೂ ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್‌ನ ಮೌಖಿಕ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ.

ಅಗ್ನಿ ಆಚರಣೆಗಳು: ತೆಯ್ಯಂನ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಹನೆ

ಕೆಲವು ತೆಯ್ಯಂ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದುದು ‘ತೀಚಾಮುಂಡಿ’. ಈ ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಶೇಷ ಆಚರಣೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಕಲಾವಿದರು ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಕೆಂಡಗಳ ಸುತ್ತ ಚಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಿರೀಟಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿಯ ಪಂಜುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇತರ ಅಗ್ನಿ ಸಂಬಂಧಿತ ಆಚರಣೆಗಳೂ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಇಂತಹ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಿಗೆ ದೈಹಿಕ ಸಹನೆ ಮತ್ತು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಿದ್ಧತೆ ಅಗತ್ಯ. ಇವು ನಿಗದಿತ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಯಮಗಳ ಪ್ರಕಾರ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವುಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಹಸ ಪ್ರದರ್ಶನ ಅಥವಾ ಮನರಂಜನೆಯಾಗಿ ನೋಡಬಾರದು.

ತೀಚಾಮುಂಡಿ ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಭಕ್ತರ ಪಾಲಿಗೆ ಈ ಆಚರಣೆಗಳು ದೇವತೆಯ ಕಥೆ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ. ಚೆಂಡೆಯ ನಾದದ ನಡುವೆ ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಚಲಿಸುವ ಕಲಾವಿದನ ದೃಶ್ಯ ತೆಯ್ಯಂನ ಮರೆಯಲಾಗದ ಅನುಭವಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.

ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟಿರುವ ಜನರು

ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತೆಯ್ಯಂ ಪ್ರದರ್ಶನದ ಹಿಂದೆ ಹಲವು ಜನರ ಶ್ರಮವಿದೆ. ಭಕ್ತರು ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲೇ ಅವರ ಕೆಲಸ ಆರಂಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವು ದೇವತೆಗಳ ರೂಪ ತಾಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಕಲಾವಿದರು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಗೀತಗಾರರು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಲಯಗಳನ್ನು ಕಲಿತು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಗಾಯಕರು ತೊಟ್ಟಂ ಹಾಡುಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವತೆಗಳ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ವೇಷಭೂಷಣ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಮುಡಿಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವಲ್ಲಿ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯದ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಗಳೂ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತವೆ.

ಈ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಅಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಕಲಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಅನುಭವ ಬೇಕು. ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡವರು ಅದರ ಕಥೆಗಳು, ಆಚರಣೆಗಳು, ಬಳಸುವ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಸಮುದಾಯಗಳ ನಿರಂತರ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಂದ ತೆಯ್ಯಂ ಇಂದಿಗೂ ಉಳಿದಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಜೀವನದಿಂದ ಹಲವು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಪರಿಸರ ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಪ್ರತಿವರ್ಷ ನಡೆಯುವ ಆಚರಣೆಗಳು ಜನರನ್ನು ಅವರ ಪೂರ್ವಜರ ದೇವಾಲಯಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಕರೆತರುತ್ತವೆ.

ಸ್ಥಳೀಯ ವೀರರು, ದೇವತೆಗಳು, ಯೋಧರು ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಜರ ಕಥೆಗಳು ತೆಯ್ಯಂ ಮೂಲಕ ಇಂದಿಗೂ ಜನರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿವೆ.

ಮರೆಯಲಾಗದ ಸಂಪ್ರದಾಯ

ತೆಯ್ಯಂ ಅನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನೋಡುವವರಿಗೆ ಅದರ ಎತ್ತರದ ಕಿರೀಟ, ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿದ ಮುಖ, ಅಲಂಕೃತ ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಚೆಂಡೆಯ ನಾದ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್‌ನ ಜನರಿಗೆ ತೆಯ್ಯಂ ಕೇವಲ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದ ಪ್ರದರ್ಶನವಲ್ಲ. ಅದರ ಹಿಂದೆ ಹಲವು ತಲೆಮಾರುಗಳ ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಗಳಿವೆ.

ಒಂದು ಕುಟುಂಬ ಹಲವು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಒಂದೇ ದೇವತೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿರಬಹುದು. ಒಂದು ಹಾಡು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವ ಕಥೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಬಹುದು. ಒಂದು ವೇಷಭೂಷಣವು ಕುಟುಂಬದ ಕುಶಲಕರ್ಮಿಗಳು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ವಿನ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಚರಣೆಯೂ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿಸುತ್ತದೆ.

ತೆಯ್ಯಂ ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ. ಮೌಖಿಕ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕರಕುಶಲ ಕಲೆಗಳಿಗೆ ಜೀವ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಸಮುದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ದೇವತೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.

ತೆಯ್ಯಂನ ಮಹತ್ವ ಅದರ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಜನರು, ಸ್ಥಳಗಳು ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಪವಿತ್ರ ಕಾವಿಗಳು, ಪೂರ್ವಜರ ದೇವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ತೆಯ್ಯಂ ಉಳಿಯಲು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಾಗಿವೆ.

ಕಾಲ ಬದಲಾದಂತೆ ತೆಯ್ಯಂನಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವು ಬದಲಾವಣೆಗಳಾಗಿವೆ. ಆದರೂ ಅದರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಹತ್ವ ಉತ್ತರ ಮಲಬಾರ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಉಳಿದಿದೆ.

ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ದೈವ ಒಂದಾಗುವ ಕ್ಷಣ

ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಚೆಂಡೆಯ ಕೊನೆಯ ನಾದವೂ ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ದೇವಾಲಯದ ಮುಂದೆ ಸೇರಿದ್ದ ಭಕ್ತರು ತಾವು ಪಡೆದ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡ ನೆನಪಿನೊಂದಿಗೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ.

ಕಲಾವಿದ ಕೊನೆಗೆ ವೇಷಭೂಷಣ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಆ ರೂಪದ ಮೂಲಕ ಹೇಳಲಾದ ಕಥೆಗಳು ಸಮುದಾಯದ ಹಾಡುಗಳು, ನೆನಪುಗಳು ಮತ್ತು ಪೂಜಾ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳಿಗಿಂತ ತೆಯ್ಯಂ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುವುದಕ್ಕೆ ಇದೇ ಕಾರಣ. ಇದು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಇಂದಿನ ಬದುಕಿನೊಂದಿಗೆ ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನ ರೂಪದ ಮೂಲಕ ಭಕ್ತರು ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಕಣ್ಣೂರು ಮತ್ತು ಕಾಸರಗೋಡಿನ ಪವಿತ್ರ ಕಾವಿಗಳಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ದೈವದ ನಡುವಿನ ಈ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಲಾಗಿದೆ. ಚೆಂಡೆ, ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಗಳು, ತೊಟ್ಟಂ ಹಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಭವ್ಯವಾದ ಕೋಲಂಗಳು ಈ ಅನುಭವದ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಭಾಗಗಳಾಗಿವೆ.

ಲೇಖನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಂಡನಾರ್ ಕೇಳನ್ ಅವರನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಬಹುಶಃ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ತೆಯ್ಯಂ ಎಂದರೆ ಒಂದು ಸಮುದಾಯದ ನಂಬಿಕೆಯ ಭಾಗವಾದ ಜನರ ಕಥೆ. ನೆನಪುಗಳು ದಂತಕಥೆಗಳಾಗಿ ಬದಲಾದ ಕಥೆ. ಆ ದಂತಕಥೆಗಳನ್ನು ಇಂದಿಗೂ ಪೂಜಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ.

ತೆಯ್ಯಂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಜನರ ಮುಂದೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ನಿಂತಿರುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಭಕ್ತರು ಆತನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೇವತೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ನೆಲದ ಸಂಪ್ರದಾಯ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಾಮೂಹಿಕ ನೆನಪುಗಳು ಜೀವಂತವಾಗುತ್ತವೆ.

ವಿಕ್ರಮ ಓದುಗರ ವಾಟ್ಸಪ್ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೇವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಮಗೊಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿ. ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಖ್ಯೆ: 98800 21122