ಅಂಕಣ – ರಾಷ್ಟ್ರಹಿತ
- ಡಾ. ನಂದ ಕಿಶೋರ್ ಎಂ.ಎಸ್., ಸಹ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ, ಪುದುಚೆರಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ
2026ರ ಮೇ 15ರಿಂದ 20ರ ನಡುವಿನ ಆರು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿಯವರು ಐದು ರಾಜಧಾನಿಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಿಬಂದರು. ಅಬುಧಾಬಿ, ದಿ ಹೇಗ್, ಗೋಥೆನ್‌ಬರ್ಗ್, ಓಸ್ಲೋ ಹಾಗೂ ರೋಮ್ ಈ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಈ ಪ್ರವಾಸದ ಅಧಿಕೃತ ಚೌಕಟ್ಟು ನಮಗೆ ಚಿರಪರಿಚಿತವಾದದ್ದೇ ಆಗಿತ್ತು. ವಾಣಿಜ್ಯ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಇಂಧನ, ಹಸಿರು ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರ ಹಾಗೂ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಗಳು ಎಂದಿನಂತೆ ಮುನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ‘ವಿಕಸಿತ ಭಾರತ 2042’ರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ ಮೂಡುವ ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾದ ಹಾಗೂ ಅತಿಮುಖ್ಯವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ, ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಭಾರತವು ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುವ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ ಗಣಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಬಂಡವಾಳ ಮತ್ತು ಸಂಪರ್ಕ ಮಾರ್ಗಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರವಾಸವು ಭಾರತದ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ನೆಲೆಗಟ್ಟನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿದೆಯೇ ಎಂಬುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಉತ್ತರವೆಂದರೆ, ಮೊದಲ ಎರಡು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಪ್ರಗತಿಯಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಮೂರನೆಯ ವಿಚಾರವು ಕೇವಲ ಭಾಷಣಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇಶದ ಭೇಟಿಯಿಂದ ನಿಜವಾಗಿ ದಕ್ಕಿದ್ದೇನು ಹಾಗೂ ಯಾವ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೊಂಚ ಎಚ್ಚರದಿಂದಿರಬೇಕು ಎಂಬುದರ ವಿವರಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ.
ಯುಎಇ: ಇಂಧನದ ನಿಲ್ದಾಣ
ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ ಯುಎಇ ಭೇಟಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಬೀರಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಮೂರು ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ 5 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಯುಎಇ ಘೋಷಿಸಿರುವ ಬದ್ಧತೆ. ಭಾರತೀಯ ರಾಯಭಾರಿಯಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಈ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅಂಕಿಅಂಶವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ವಾಗ್ದಾನವೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕೇ ವಿನಃ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಗೆ ಜಮೆಯಾದ ಹಣವೆಂದಲ್ಲ. ಈ ಹಿಂದೆಯೂ ಭಾರತವು ಯುಎಇಯಿಂದ ಇಂಥ ಬೃಹತ್ ವಾಗ್ದಾನಗಳನ್ನು ಕಂಡಿದೆ. 2015ರಲ್ಲಿ ಬಹುಚರ್ಚಿತವಾಗಿದ್ದ 75 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಹೂಡಿಕೆಯ ಮಾತು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಹರಿದುಬಂದಾಗ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ, ಈ 5 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಮೊತ್ತವು ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಸಂದೇಶವಾಗಿ ಉಪಯುಕ್ತವೇ ಹೊರತು ವಿತ್ತೀಯ ಸತ್ಯವಲ್ಲ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಮೀಸಲು ಒಪ್ಪಂದ. ಭಾರತದ ಸ್ಟ್ರಾಟೆಜಿಕ್ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ರಿಸರ್ವ್ಸ್ ಲಿಮಿಟೆಡ್ ಮತ್ತು ಎಡಿಎನ್‌ಒಸಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಭಾರತದ ತೈಲ ಮೀಸಲಿನಲ್ಲಿ ಯುಎಇಯ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು 30 ದಶಲಕ್ಷ ಬ್ಯಾರೆಲ್‌ಗಳಿಗೆ ಏರಿಸಿವೆ. ವಿಶಾಖಪಟ್ಟಣಂ, ಮಂಗಳೂರು ಮತ್ತು ಪಾದೂರುಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವ ಭಾರತದ ಪ್ರಸ್ತುತ ತೈಲ ಸಂಗ್ರಹಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಸರಿಸುಮಾರು 39 ದಶಲಕ್ಷ ಬ್ಯಾರೆಲ್‌ಗಳಷ್ಟಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ 9ರಿಂದ 10 ದಿನಗಳ ನಿವ್ವಳ ಆಮದು ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಲಷ್ಟೇ ಶಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ಮೇಲೆ ನೈಜವಾದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ತಲೆದೋರಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ, ಇಂಡಿಯನ್ ಆಯಿಲ್ ಕಾರ್ಪೊರೇಷನ್ ಜೊತೆ ಸಹಿ ಹಾಕಲಾದ ಎಲ್‌ಪಿಜಿ ಪೂರೈಕೆ ಒಪ್ಪಂದದ ಜೊತೆಗೆ, ಈ ಮೀಸಲು ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಯುಎಇಯ ಗಾಢವಾದ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು ಭಾರತದ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಕ್ತ, ತೆರೆದ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷಿತ ಹಾರ್ಮುಜ್ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೇಳಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಔಪಚಾರಿಕ ನುಡಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಕಚ್ಚಾತೈಲ ಆಮದಿನ ಶೇಕಡಾ 65ರಿಂದ 70ರಷ್ಟು ಭಾಗವು ಹಾರ್ಮುಜ್ ಮೂಲಕವೇ ಸಾಗುವುದರಿಂದ, ಇದು ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಅತಿಹೆಚ್ಚು ಅಪಾಯ ತಂದೊಡ್ಡಬಲ್ಲ ಏಕೈಕ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದೆ. ಈ ಅಂಕಿಅಂಶವನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತದೆಯಾದರೂ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸರ್ಕಾರಿ ದತ್ತಾಂಶದೊಂದಿಗೆ ತಾಳೆ ನೋಡುವುದು ಸೂಕ್ತ.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ ಹಾಗೂ 2047ರ ದಿಗಂತದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅತಿಮುಖ್ಯವಾದದ್ದೆಂದರೆ, ಸೆರೆಬ್ರಾಸ್ ಚಿಪ್ ಸಮಾರಂಭ ಮತ್ತು ಕಾಂಡೋರ್ ಗ್ಯಾಲಕ್ಸಿ ಇಂಡಿಯಾದ ಅಧಿಕೃತ ಸ್ಥಾಪನೆ. ಸಿ-ಡ್ಯಾಕ್ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಜಿ42 ಸಂಸ್ಥೆಯು ನಿಯೋಜಿಸಲಿರುವ 64 ಸೆರೆಬ್ರಾಸ್ ಸಿಸ್ಟಮ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ 8 ಎಕ್ಸಾಫ್ಲಾಪ್ಸ್ ಎಐ ಗಣಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಆಕರ್ಷಣೆ. ಈ ಗಣಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾನದಂಡಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾದದ್ದಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ಸೂಪರ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಶ್ರೇಯಾಂಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ದಾರಿತಪ್ಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ದಾರಿತಪ್ಪಿಸದ ರಾಜಕೀಯ ಸತ್ಯವೊಂದಿದೆ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರಲ್ಲದ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪಾಲುದಾರರ ಮೂಲಕ ಹಣಕಾಸು ಒದಗಿಸಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲ್ಪಡುವ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಗಣಕ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಭಾರತವು ಇದೇ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ತನ್ನದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ತನ್ನದೇ ಆದ ತರಬೇತಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಣಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲದ ವಿಕಸಿತ ಭಾರತವು 2047ರಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾರದು. ಭಾರತವು ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಕುರಿತು ಈವರೆಗೆ ತಯಾರಿಸಿರುವ ಯಾವುದೇ ನೀತಿ ದಸ್ತಾವೇಜಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಈ ನಿಲ್ದಾಣವು ನೀಗಿಸಿದೆ.
ಭಾರತೀಯ ಮತ್ತು ಎಮಿರೇಟಿ ಬಂದರುಗಳ ನಡುವಿನ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕಸ್ಟಮ್ಸ್ ಸಂಪರ್ಕವಾಗಿರುವ ಮೈತ್ರಿ ವರ್ಚುವಲ್ ವಾಣಿಜ್ಯ ಕಾರಿಡಾರ್, ಆರ್ಥಿಕ ಕಾರಿಡಾರ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಆದರೆ ನೈಜ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ನಂತರ ಇಟಲಿಯು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿತು.
ನೆದರ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್: ಸೆಮಿಕಂಡಕ್ಟರ್ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ಆಸ್ತಿಯ ನಿಲ್ದಾಣ
ದಿ ಹೇಗ್ ಭೇಟಿಯು 17 ಫಲಿತಾಂಶದ ದಸ್ತಾವೇಜುಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದಿತು. ಇದು ಉಪಯುಕ್ತವಾದರೂ ಕೊಂಚ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿತ ಸಂಖ್ಯೆಯೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ, ಈ ಒಪ್ಪಂದಗಳಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನತೂಕದ ತಿಳುವಳಿಕಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಸೇರಿವೆ. ಆದರೆ ಎರಡು ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಮಾತ್ರ ನೈಜ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರುತ್ತವೆ.
ಟಾಟಾ ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಎಎಸ್‌ಎಂಎಲ್ ನಡುವಿನ ಒಪ್ಪಂದವೇ ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಸುದ್ದಿ. ಗುಜರಾತಿನ ಧೋಲೇರಾದಲ್ಲಿರುವ ಟಾಟಾದ ಸೆಮಿಕಂಡಕ್ಟರ್ ಘಟಕವು 91,000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ, ಅಂದರೆ ಸರಿಸುಮಾರು 11 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್‌ಗಳ ಬೃಹತ್ ಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಲಿಥೋಗ್ರಫಿ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಏಕೈಕ ಕಂಪನಿಯೆಂದರೆ ಎಎಸ್‌ಎಂಎಲ್. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಈ ಒಪ್ಪಂದವು ಧೋಲೇರಾಕ್ಕೆ ಅತಿಮುಖ್ಯ ಯಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ತೋರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ನಾವು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಧೋಲೇರಾ ಘಟಕವು ತನ್ನ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಾಹನೋದ್ಯಮ, ಹಳೆಯ ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿನ ಎಐ ವೇಗವರ್ಧಕಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಅನ್ವಯಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಬುದ್ಧ ಚಿಪ್‌ಗಳನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಎಸ್‌ಎಂಎಲ್ ಪಾತ್ರವು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಮಾದರಿಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಪಕರಣಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆ ಹೆಚ್ಚಳಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವುದರ ಸುತ್ತಲೇ ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ. ಆದರೂ ಇದೊಂದು ಬೃಹತ್ ಒಪ್ಪಂದವೇ ಸರಿ. ಏಕೆಂದರೆ, ಈವರೆಗೆ ಎಎಸ್‌ಎಂಎಲ್‌ನ ಬೇಡಿಕೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಪ್ರವೇಶವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗಳು ಸೆಮಿಕಂಡಕ್ಟರ್ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಯಂತ್ರಗಳ ಒಪ್ಪಂದವೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇವೆರಡೂ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಬೇಕು. ಎರಡನೆಯ ಫಲಿತಾಂಶವೆಂದರೆ 2026ರಿಂದ 2030ರವರೆಗಿನ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿ. ಇದು ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕೇವಲ ಕಾರ್ಯಕಾರಿ ಮಟ್ಟದಿಂದ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮೇಲೇರಿಸಿದೆ. 2024 ಮತ್ತು 25ನೇ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ನೆದರ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್ ನಡುವಿನ ವಾಣಿಜ್ಯ ವಹಿವಾಟು 27.8 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್‌ಗಳಷ್ಟಿತ್ತು. ಒಟ್ಟು 55.6 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಹೂಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ನೆದರ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್ ಭಾರತದ ನಾಲ್ಕನೇ ಅತಿದೊಡ್ಡ ವಿದೇಶಿ ನೇರ ಹೂಡಿಕೆಯ ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ಈ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಯು ಸೆಮಿಕಂಡಕ್ಟರ್‌ಗಳು, ನೀರು, ಹೈಡ್ರೋಜನ್, ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸಾರಿಗೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು, ಇದೊಂದು ಸೂಕ್ತವಾದ ಪಟ್ಟಿಯೇ ಆಗಿದೆ.
ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಿಂದ ಲೈಡನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಚೋಳ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಹನ್ನೊಂದನೇ ಶತಮಾನದ ದಾಖಲೆಗಳಾದ ಆನೈಮಂಗಲಂ ತಾಮ್ರಶಾಸನಗಳ ಮರುಸ್ಥಾಪನೆಯು ಇಲ್ಲಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಿದೆ. ನಾಗರಿಕತೆಯ ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಕಥನದ ಭಾಗವಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸರ್ಕಾರವೊಂದಕ್ಕೆ, ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಚೋಳರ ಕಾನೂನು ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲೊಂದನ್ನು ತಾಯ್ನಾಡಿಗೆ ತರುವುದು ಯಾವುದೇ ಏಕೈಕ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೂಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಜ್ಞಾನ ಪರಂಪರೆಗಳು ಹಾಗೂ ಭಾರತೀಯ ಪ್ರಭುತ್ವದ ನಿರಂತರತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ದೇಶೀಯ ರಾಜಕೀಯದ ಅಲಂಕಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ವಿನಿಮಯದಲ್ಲಿನ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ನಾಣ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ಮೌನ ಸ್ವೀಕೃತಿಯೂ ಇದಾಗಿದೆ.
ಸ್ವೀಡನ್: ಯಾರ ಗಮನಕ್ಕೂ ಬಾರದೆ ಮೇಲೇರಿದ ಸಂಬಂಧ
ಗೋಥೆನ್‌ಬರ್ಗ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸ್ವೀಡನ್ ಭೇಟಿಯು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಸಾರ ಕಂಡರೂ, ಬಹುಶಃ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗಿದೆ. ಭಾರತ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಡನ್ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಗೆ ಉನ್ನತೀಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಕಳೆದ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ ದೇಶವೊಂದರೊಂದಿಗೆ ಭಾರತ ಮಾಡಿದ ಐದನೇ ಉನ್ನತೀಕರಣ ಇದಾಗಿದೆ. ಇದರ ಸ್ವರೂಪವು ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣಾ ಸಂವಾದ, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಪಾಲುದಾರಿಕೆ, ಉದಯೋನ್ಮುಖ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಹಾಗೂ ಹಸಿರು ಸ್ಥಿತ್ಯಂತರ ಎಂಬ ನಾಲ್ಕು ಆಧಾರಸ್ತಂಭಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಐದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ವಾಣಿಜ್ಯ ಮತ್ತು ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸುವ ಬದ್ಧತೆಯೇ ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಸ್ವೀಡನ್‌ಗಳ ವಾಣಿಜ್ಯ ವಹಿವಾಟು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಷ್ಟು ಸಣ್ಣ ಮೊತ್ತವನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸುವುದು ಕೇಳಲು ಸಿಗುವಷ್ಟು ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣಾ ವಲಯವು ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಭಾರತದ ಬಹುಪಾತ್ರದ ಯುದ್ಧ ವಿಮಾನಗಳ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸ್ವೀಡನ್ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಯು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಈ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೂ, ಇದು ಅಲ್ಲಿಗೇ ತಲುಪುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬದ್ಧತೆಯಿಲ್ಲ. ಯುರೋಪಿಯನ್ ದುಂಡುಮೇಜಿನ ಸಭೆಯು ಭಿನ್ನ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿತ್ತು. 2026ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತ ವ್ಯಾಪಾರ ಒಪ್ಪಂದದ ಮಾತುಕತೆಗಳು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ನಂತರ ಪ್ರಧಾನಿ ಮೋದಿಯವರು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಮೊದಲ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರ ಸಮೂಹ ಇದಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ತಾಯಿ ಎಂದು ಕರೆದರು. ಇದು ಭಾಷಣದ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾಗಿರಬಹುದಾದರೂ, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ವಾಸ್ತವವು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೃಷಿ ಅಥವಾ ದತ್ತಾಂಶದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಯುರೋಪಿನ 27 ಸಂಸತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಮೋದನೆ ಪಡೆದು ಮುಕ್ತ ವ್ಯಾಪಾರ ಒಪ್ಪಂದವು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ, ಅದು ಭಾರತದ ಬಾಹ್ಯ ಆರ್ಥಿಕ ಭೂಪಟವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಏಕೈಕ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಪುನರ್‌ರಚಿಸುತ್ತದೆ.
ನಾರ್ವೆ ಮತ್ತು ನಾರ್ಡಿಕ್ ಶೃಂಗಸಭೆ: ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಓಸ್ಲೋ ಭೇಟಿಯು ನಾರ್ವೆಯೊಂದಿಗಿನ ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಸಭೆ ಹಾಗೂ ಮೂರನೇ ಭಾರತ ಮತ್ತು ನಾರ್ಡಿಕ್ ಶೃಂಗಸಭೆಯೆರಡನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ಎರಡು ಎಳೆಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಭಾರತ ಮತ್ತು ನಾರ್ಡಿಕ್ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹಸಿರು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ನಾವೀನ್ಯತೆ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ ಉನ್ನತೀಕರಿಸಿದ್ದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಪ್ರಚಾರಗೊಂಡ ಎಳೆಯಾಗಿದೆ. ಐದು ನಾರ್ಡಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಒಟ್ಟು ಸೇರಿ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಜಿಡಿಪಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಹಸಿರು ಹಡಗು ಸಾಗಣೆ, ಭೂಉಷ್ಣ, ಆಳಸಮುದ್ರದ ಕೇಬಲ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಕ್‌ ಟಿಕ್ ಸಾಗಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವು ಜಾಗತಿಕ ನಾಯಕರಾಗಿವೆ. 2030ರ ವೇಳೆಗೆ ನಾರ್ಡಿಕ್ ವಾಣಿಜ್ಯವನ್ನು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸಲು ಭಾರತವು ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ತೋರಿದೆ. ನಾರ್ಡಿಕ್ ರಕ್ಷಣಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಕೊಡುಗೆಯಾಗಿ, ರಕ್ಷಣಾ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕಾರಿಡಾರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಕಡಾ 100ರಷ್ಟು ವಿದೇಶಿ ನೇರ ಹೂಡಿಕೆಗೆ ಭಾರತವು ಮುಕ್ತ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದೆ. ಇಸ್ರೋ ಮತ್ತು ನಾರ್ವೇಜಿಯನ್ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಗೂ ಶುಕ್ರಯಾನ ಯೋಜನೆಗಾಗಿ ದೃಢಪಟ್ಟಿರುವ ಸ್ವೀಡಿಷ್ ಉಪಕರಣಗಳು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಗಳಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ದತ್ತಾಂಶ ಮತ್ತು ಪೂರೈಕೆ ಸರಪಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರತವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವುದರಿಂದ ಅವು ಅಸಮಾನವಾದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ.
ಅಷ್ಟಾಗಿ ಚರ್ಚೆಯಾಗದ ಎರಡನೇ ಎಳೆಯೆಂದರೆ ಆರ್ಕ್‌ ಟಿಕ್. ಸ್ವಾಲ್ಬಾರ್ಡ್ ನಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಈಗಾಗಲೇ ಹಿಮಾದ್ರಿ ಸಂಶೋಧನಾ ಕೇಂದ್ರವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಭಾರತದ ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ನೀತಿ 2022 ಆರ್ಕ್‌ ಟಿಕ್ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಭಾರತದ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಯ ತಾಣವಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದರೂ, ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಸಾಧನಗಳು ವಿರಳವಾಗಿವೆ. ಆಡಳಿತ, ಧ್ರುವೀಯ ಹಡಗು ಸಾಗಣೆ ಹಾಗೂ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಲಭ್ಯತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಲು ಬಯಸುವ ಯಾವುದೇ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ನಾರ್ಡಿಕ್ ದೇಶಗಳು ಅನಿವಾರ್ಯ ಪಾಲುದಾರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಚೀನಾದ ಆರ್ಕ್‌ ಟಿಕ್ ನಿಲುವು ಮತ್ತು ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಮಿಲಿಟರೀಕರಣ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೋದಿಯವರ ಓಸ್ಲೋ ಭೇಟಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಇದು ಕೇವಲ ಹಸಿರು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಶೃಂಗಸಭೆಯಂತೆ ಕಾಣದೆ, ಭವಿಷ್ಯದ ಸ್ಥಾನ ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಯವ್ಯಯ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಬದ್ಧತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಭಾರತವು ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇ ಈಗ ಮುಂದಿರುವ ಸತ್ವಪರೀಕ್ಷೆ.
ಇಟಲಿ: ಕಾರಿಡಾರ್ ನಿಲ್ದಾಣ
ರೋಮ್ ಭೇಟಿಯೊಂದಿಗೆ ಈ ಪ್ರವಾಸವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿತು. ಇಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಇಟಲಿ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ವಿಶೇಷ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿಸಲಾಯಿತು. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪಾಲುದಾರಿಕೆಗಿಂತ ಒಂದು ಹಂತ ಮೇಲಿದ್ದು, ವಾರ್ಷಿಕ ನಾಯಕತ್ವದ ಸಭೆಗಳು, ವಿದೇಶಾಂಗ ಸಚಿವರ ನೇತೃತ್ವದ ಪರಾಮರ್ಶೆ ಹಾಗೂ ರಕ್ಷಣಾ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಯ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇಟಲಿಯು ಉತ್ತರಿಸಬೇಕಿರುವ ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ ಆರ್ಥಿಕ ಕಾರಿಡಾರ್. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2023ರ ಶೃಂಗಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸಲಾದ ಈ ಕಾರಿಡಾರ್ ಇನ್ನೂ ಕಾಗದದ ಮೇಲಿನ ಯೋಜನೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಇಟಲಿಯೇ ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಆಧಾರ. 2026ರಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಇಡಲು ಮಂತ್ರಿಮಂಡಳದ ಸಭೆಗೆ ಘೋಷಣೆಯು ಒತ್ತುನೀಡಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಕಡಲ ಸಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಬಂದರುಗಳ ಕುರಿತಂತೆ ಒಂದು ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿ, ಅದರ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕಾಗಿ ಜಂಟಿ ಕಾರ್ಯಪಡೆಯನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. 2029ರ ವೇಳೆಗೆ ಬೃಹತ್ ವಾಣಿಜ್ಯ ಗುರಿಯನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಕಾರಿಡಾರ್‌ನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಗಾಜಾ ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಹಾರ್ಮುಜ್ ಜಲಸಂಧಿಯ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ರೂಪುಗೊಂಡಿತ್ತು. ಭೂಭಾಗವು ಇದರ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದ್ದು, ಆ ಭಾಗವನ್ನು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ. ಯುರೋಪಿನ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರವಾಗಿ ಇಟಲಿಯ ಪಾತ್ರವು ಅನಿವಾರ್ಯವಾದರೂ ಅದೊಂದೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದ ಪರಿಹಾರಗಳಿಲ್ಲದೆ ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಾರಿಡಾರ್ ಅನ್ನು ಮುಂದೊಯ್ಯಲಾಯಿತು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ರೋಮ್ ಭೇಟಿಯು ಸಾಧಿಸಿದ್ದೆಂದರೆ, ಕಾರಿಡಾರ್‌ನ ಭೌತಿಕ ಅನುಷ್ಠಾನವು ಉತ್ತಮ ಭೌಗೋಳಿಕ ರಾಜಕೀಯ ವಾತಾವರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅದನ್ನು ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಯೋಜನೆಯಾಗಿಯಾದರೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರಿಸಿದ್ದು.
2047ರ ಅಳತೆಗೋಲಿನ ಮೂಲಕ ಒಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ
ಈ ಭೇಟಿಗಳಿಂದ ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಅಂಶಗಳು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಮೂರು. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಬಂಡವಾಳ. ಈ ಪ್ರವಾಸದಿಂದ ಹೊರಬಿದ್ದಿರುವ ವಾಗ್ದಾನಗಳ ಮೊತ್ತವು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಬೃಹತ್ತಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಅಳೆಯಬಾರದು. ಮುಂದಿನ ಹಣಕಾಸು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಐದು ದೇಶಗಳಿಂದ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹರಿದುಬರುವ ವಿದೇಶಿ ನೇರ ಹೂಡಿಕೆಯು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಏರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಎಂಬುದೇ ಇಲ್ಲಿನ ನೈಜ ಸೂಚಕ. ಹಿಂದಿನ ಪ್ರವಾಸಗಳು ಈ ರೀತಿಯ ಬೃಹತ್ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರೂ, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿತ ಮೊತ್ತದ ಶೇಕಡಾ 30ರಷ್ಟು ಹೂಡಿಕೆಯೂ ಹರಿದುಬಂದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಯುಎಇಯ ಬೃಹತ್ ಮೊತ್ತ ಹಾಗೂ ವಾಣಿಜ್ಯ ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸುವಿಕೆ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಗುರಿಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕೇ ವಿನಃ ಕೈಸೇರಿದ ಫಲಿತಾಂಶಗಳೆಂದಲ್ಲ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ನಿರ್ಣಾಯಕ ಒಳಹರಿವುಗಳು. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸವು ನೈಜವಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆ. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳು, ಸೆಮಿಕಂಡಕ್ಟರ್ ಸಂಪರ್ಕ, ನೆದರ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್ ಮತ್ತು ಇಟಲಿಯೊಂದಿಗಿನ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಖನಿಜಗಳ ಒಪ್ಪಂದಗಳು, ಇಸ್ರೋ ಮತ್ತು ನಾರ್ವೆ ಚೌಕಟ್ಟು ಹಾಗೂ ಇತರ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ಯೋಜನೆಗಳು ಭವಿಷ್ಯದ ಭಾರತದ ಬುನಾದಿಗಳಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ಭಾರತವು ತನ್ನದೇ ಆದ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ನಡೆಸಲು, ತನ್ನದೇ ಆದ ಸೆಮಿಕಂಡಕ್ಟರ್‌ಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಚೀನಾದ ಪೂರೈಕೆಯ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಕಚ್ಚಾವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳಾವುವೂ ವಿಕಸಿತ ಭಾರತ 2047ರ ಖಾತರಿಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಅವೆಲ್ಲವೂ ಪೂರ್ವಾಪೇಕ್ಷಿತಗಳಾಗಿವೆ.
ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಸಂಪರ್ಕ ಮಾರ್ಗಗಳು ಹಾಗೂ ನಿರ್ಬಂಧಿತ ಜಲಸಂಧಿಗಳು. ಭಾರತವು ಈಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಎರಡು ಏಕಕಾಲೀನ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಪಶ್ಚಿಮ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಬದ್ಧವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಆರ್ಕ್‌ ಟಿಕ್ ಹಾಗೂ ಕಡಲವಲಯದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವಷ್ಟು ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಭಾರತವು ಇನ್ನೂ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿಲ್ಲ. ಯಾವ ಮಾರ್ಗ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇನೂ ಇಲ್ಲಿನ ವ್ಯೂಹಾತ್ಮಕ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಈ ಪ್ರವಾಸವು ವಿಸ್ತರಿಸಿರುವ ಭೌಗೋಳಿಕ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭಾರತದ ವಿದೇಶಾಂಗ ನೀತಿಯ ಯಂತ್ರಾಂಗ, ರಕ್ಷಣಾ ಖರೀದಿ ಮತ್ತು ದೇಶೀಯ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಬಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದು ಅಸಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ.
ಈ ಪ್ರವಾಸವು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿತ್ತು. ಇದೊಂದು ಮುಂಗಡ ಪಾವತಿಯೇ ಹೊರತು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿತರಣೆಯಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮುಂದಿನ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಕಠಿಣ ಶ್ರಮ ಶುರುವಾಗಲಿದೆ. ವಿಕಸಿತ ಭಾರತ 2047ರ ಕನಸನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಇನ್ನುಮುಂದೆ ಈ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವತ್ತ ದೃಷ್ಟಿ ಹರಿಸುವುದರಲ್ಲೇ ಭಾರತದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅಡಗಿದೆ.
- ವಿಕ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಲೇಖನದ ಕನ್ನಡಾನುವಾದ – ತೇಜಸ್‌ ಹೆಚ್‌. ಬಾಡಾಲ
