ಕರ್ಕಡಕಂ ತಿಂಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿದ 1982ರ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಚಳವಳಿ
ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದಿಂದ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಲಾಗುತ್ತಿರುವ ‘ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸಂ’, ಕೇರಳದ ‘ಕರ್ಕಡಕಂ’ (ಆಷಾಢ-ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಅವಧಿ) ತಿಂಗಳನ್ನು ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಕೊರತೆಯ ಕಾಲ ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ರಾಮಾಯಣದ ಪಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಯನ ಕೇಂದ್ರಿತವಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿದೆ. 1982 ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಚಳವಳಿಯು ರಾಜ್ಯದ ಹಿಂದೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಬಲಪಡಿಸುವ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಮಲಯಾಳಂ ತಿಂಗಳಾದ ಕರ್ಕಡಕಂ ಅನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ‘ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸಂ’ (ರಾಮಾಯಣದ ತಿಂಗಳು) ಎಂದು ಆಚರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ ಈಗ 44 ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅಭಾವದ ದಿನಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ತಿಂಗಳನ್ನು (ಪಂಜ ಕರ್ಕಿಡಕಂ ಅಥವಾ ಕಳ್ಳಕ್ಕರ್ಕಿಡಕಂ), ಭಕ್ತಿ, ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ರಾಮಾಯಣ ಪಾರಾಯಣದ ಪವಿತ್ರ ಅವಧಿಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಮಹತ್ತರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಿಂದೆ ಕೇರಳದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮರುರೂಪಿಸಿದ ಒಂದು ಶಾಂತ ಹಾಗೂ ಆಳವಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳವಳಿಯಿದೆ.
ಕರ್ಕಿಡಕಂ ತಿಂಗಳ ನಿರಂತರ ಮಳೆ, ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ಮತ್ತು ನಿರಾಸೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಅದು ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ರಾಮಾಯಣದ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕ ಮಂತ್ರಘೋಷಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನುರಣಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕೇರಳದಾದ್ಯಂತ ಹಾಗೂ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಮಲಯಾಳಿಗಳು ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜಾಗದಲ್ಲೂ ಈ ತಿಂಗಳು ರಾಮಾಯಣ ಪಾರಾಯಣಕ್ಕೆ ಸಮಾನಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ. ಮುಂಗಾರಿನ ಆರ್ಭಟದ ನಡುವೆ, ತುಂಚತ್ತ್ ಎಳುತ್ತಚ್ಚನ್ ಅವರ ಸುಮಧುರ ಕಾವ್ಯದ ಸಾಲುಗಳು ಮನೆಗಳು, ದೇವಾಲಯಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಳಗುತ್ತಿವೆ.
ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಿಂದಿನ ಇತಿಹಾಸ:
ಈ ಪರಿವರ್ತನೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಆಗಿದ್ದಲ್ಲ. ಇದು 1930ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಸುಡಬೇಕೆಂಬ ಕರೆಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿದ್ದ ಕಾಲದಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಇಂದು ರಾಮಾಯಣದ ಗೌರವಾರ್ಥವಾಗಿ ಇಡೀ ತಿಂಗಳನ್ನೇ ಆಚರಿಸುವ ಸಮಾಜದವರೆಗೆ ಕೇರಳವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಲು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಕರ ಶ್ರಮದ ಫಲವಾಗಿದೆ. ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಗುರುಗಳ “ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಜಾತಿ, ಒಂದೇ ಧರ್ಮ, ಒಬ್ಬನೇ ದೇವರು” ಎಂಬ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಘೋಷಣೆಗಳು ತಿರುಚುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಕೆಲವರು ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತ ಹಾಗೂ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕೇರಳದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆತ್ಮವೇ ಅಳಿಸಿಹೋಗಬಹುದು ಎಂದು ಹಲವರು ಆತಂಕಪಟ್ಟಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಇಂದು, ರಾಜ್ಯವು ತೀವ್ರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದೆ.
ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸದ ಬೇರುಗಳು 1982 ರ ಏಪ್ರಿಲ್ 4-5 ರಂದು ಎರ್ನಾಕುಲಂನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿದೆ. ಕೇರಳದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ‘ವಿಶಾಲ ಹಿಂದೂ ಸಮ್ಮೇಳನ’ವು ಸ್ವಾಮಿ ಚಿನ್ಮಯಾನಂದ, ಪೇಜಾವರ ಶ್ರೀಗಳಾದ ಸ್ವಾಮಿ ವಿಶ್ವೇಶ ತೀರ್ಥರು, ಡಾ. ಕರಣ್ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಆರ್ಎಸ್ಎಸ್ ಸರಕಾರ್ಯವಾಹ ರಜ್ಜು ಭಯ್ಯಾ ಅವರಂತಹ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನಾಯಕರು ಮತ್ತು ಚಿಂತಕರನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ತಂದಿತು. “ಹಿಂದೂಕ್ಕಳ್ ನಾಮ್ ಒನ್ನಾಣೆ” (“ನಾವೆಲ್ಲಾ ಹಿಂದೂಗಳು ಒಂದೇ”) ಎಂಬ ಬ್ಯಾನರ್ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರು ಜಮಾಯಿಸಿದ್ದರು.
ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲೊಂದು ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಪರಂಪರೆಯ ಪರವೂರ್ ಶ್ರೀಧರನ್ ತಂತ್ರಿಗಳ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆದ “ಮಂಗಳಪೂಜೆ”. ಸೂರ್ಯ ಕಲಡಿ ಸೂರ್ಯ ಭಟ್ಟತಿರಿಪಾಡ್ ಮತ್ತು ಪೆರುವನಂ ಕೆ.ಪಿ.ಸಿ. ಅನುಜನ್ ಭಟ್ಟತಿರಿಪಾಡ್ ಅವರಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅರ್ಚಕರು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಸಹಾಯಕರಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು, ಇದು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಹಿಂದೂ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ನಡುವಿನ ಅಪರೂಪದ ಏಕತೆಯನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಕೇರಳದ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಒಂದು ಸ್ಮರಣೀಯ ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಎಂದು ಹಲವರು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಮ್ಮೇಳನದ ನಂತರ, ಸಂಘಟಕರು ಶಾಶ್ವತ ಸಂಘಟನೆಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಜೂನ್ 6, 1982 ರಂದು ಎರ್ನಾಕುಲಂನ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಹಿಂದಿ ಪ್ರಚಾರ ಸಭಾ ಸಭಾಂಗಣದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಮಲಯಾಳಂ ಕರ್ಕಿಡಕಂ ತಿಂಗಳನ್ನು ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸವನ್ನಾಗಿ ಆಚರಿಸಲು ಐತಿಹಾಸಿಕ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಗುರು, ಚಟ್ಟಂಬಿ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮಾ ಅಯ್ಯಂಕಾಳಿ ಅವರ ಜನ್ಮದಿನಗಳನ್ನು ಜಂಟಿಯಾಗಿ “ಆಚಾರ್ಯ ತ್ರಯಂ” ಎಂದು ಆಚರಿಸಲು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಯಿತು.
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತೈಲ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಯಂದಿರು ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶಾಂತ ಗೃಹ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಕ್ರಮೇಣ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳವಳಿಯಾಗಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಕೇರಳದಾದ್ಯಂತ ದೇವಾಲಯಗಳು, ಸಮುದಾಯ ಭವನಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ರಾಮಾಯಣ ಪಾರಾಯಣಗಳು ಪ್ರಾರಂಭವಾದವು. ವಿಚಾರಗೋಷ್ಠಿಗಳು, ಪಾಂಡಿತ್ಯಪೂರ್ಣ ಚರ್ಚೆಗಳು, ಉಪನ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಕೂಟಗಳು ರಾಮಾಯಣದ ಕೇವಲ ವಾಚನವನ್ನಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಅದರ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ, ನೈತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಸಮಕಾಲೀನ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿದವು. ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಸಮಾಜವು ಈ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು.
ಎದುರಾದ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸಂಘರ್ಷ:
ಆದರೆ, ಈ ಪರಿವರ್ತನೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸದ ಆಚರಣೆಯು ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಪರ ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಘದಿಂದ (ಪುರೋಗಮನ ಕಲಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಘಂ) ತೀವ್ರ ವಿರೋಧವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಕೆಲವರು “ರಾಮಾಯಣ” ಕ್ಕಿಂತ “ರಾವಣಾಯಣ” ವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕೆಂದು ವಾದಿಸಿದರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಭಗವಾನ್ ರಾಮ, ಸೀತೆ ಮತ್ತು ಮಹಾಕಾವ್ಯವನ್ನು ಭಾಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಟೀಕಿಸಿದರು. ತಿರುನಲ್ಲೂರು ಕರುಣಾಕರನ್ ಅವರಂದ ಹಿಡಿದು ಇ.ಎಂ.ಎಸ್. ನಂಬೂದಿರಿಪಾದ್ ಅವರವರೆಗಿನ ನಾಯಕರು ಸಿಪಿಐ(ಎಂ) ನ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಬಲದ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಈ ಉಪಕ್ರಮವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಕೇರಳದ ಬೌದ್ಧಿಕ ವಲಯವು ಸುದೀರ್ಘ ಚರ್ಚೆಗಳು ಮತ್ತು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಯಿತು.
ಜುಲೈ 25, 1982 ರಂದು ತಿರುವನಂತಪುರಂನ ಕೇರಳ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಪರ ಕಲೆ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಘದ ಜಿಲ್ಲಾ ಸಮಿತಿಯು ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ್ದ ತಿರುನಲ್ಲೂರು ಕರುಣಾಕರನ್, ರಾಮಾಯಣದ ಶಂಬೂಕನ ಕಥೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ರಾಮರಾಜ್ಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದರು. ಇ.ಎಂ.ಎಸ್. ನಂಬೂದಿರಿಪಾದ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ‘ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ವಾದ ಮತ್ತು ಮಲಯಾಳಂ ಸಾಹಿತ್ಯ’ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾರತಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಗತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿವೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದರು.
ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ನಿರಂತರ ಬೌದ್ಧಿಕ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರು. ಪಿ. ಪರಮೇಶ್ವರನ್ ಮತ್ತು ಪಿ. ಮಾಧವ್‌ಜೀ ಅವರಂತಹ ಚಿಂತಕರ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ದಾರ್ಶನಿಕ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡರು. ಈ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಈ ವೈಚಾರಿಕ ಸಂಘರ್ಷವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಚಳವಳಿಯ ಪರವಾಗಿ ತಿರುಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು.
ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸವು ಕ್ರಮೇಣ ಕೇವಲ ಆಚರಣೆಯ ಪಾರಾಯಣವನ್ನು ಮೀರಿ ರಾಮಾಯಣದ ನೈತಿಕ ಬೋಧನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯೊಂದಿಗೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಾಗಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿತು. ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ, ಇ.ಎಂ.ಎಸ್. ನಂಬೂದಿರಿಪಾದ್ ಅವರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ನಿಲುವನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಿದರು, ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾರತದಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾವ್ಯಗಳು ಭಾರತೀಯ ಜನರ ಹಂಚಿಕೆಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸೇರಿವೆ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಹಿಂದಿನ ಮಾರ್ಕ್ಸ್‌ವಾದಿ ಟೀಕೆಗಳು ತೀರಾ ಸರಳವಾಗಿದ್ದವು ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
ಸಮಕಾಲೀನ ಪ್ರಸ್ತುತತೆ:
ಈ ಚಳವಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾರತೀಯ ವಿಚಾರ ಕೇಂದ್ರದ ನಿರ್ದೇಶಕ ಪಿ. ಪರಮೇಶ್ವರನ್, ಕರ್ಕಿಡಕಂ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣ ಪಾರಾಯಣವು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸವು ಅದಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಸಾಮಾಜಿಕ ಆಯಾಮವನ್ನು ನೀಡಿತು ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದರು. ಇದರ ಉದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ಪಠ್ಯವನ್ನು ಓದುವುದಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ರಾಮಾಯಣ, ಅದರ ಪಾತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಕಾಲೀನ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅದರ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆಯುಳ್ಳ ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದಾಗಿತ್ತು ಎಂದರು.
ಇಂದು ದೇವಾಲಯಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳವರೆಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ರಾಮಾಯಣದ ಚರ್ಚೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಟಿವಿ ಚಾನೆಲ್‌ಗಳು ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಕರ್ಕಡಕಂ (ಕರ್ಕಾಟಕ) ಅನ್ನು ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದ್ದು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪ್ರಯತ್ನದ ಫಲವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಕೇರಳದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭೂದೃಶ್ಯವನ್ನು ಮರುರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ.
ಆ ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಪಿ. ಪರಮೇಶ್ವರನ್, ಕೊಚ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶಾಲ ಹಿಂದೂ ಸಮ್ಮೇಳನವು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ನಡೆದ ದೊಡ್ಡ ಹಿಂದೂ ಸಭೆಗಳ ಸರಣಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು ಎಂದರು. ಡಾ. ಕರಣ್ ಸಿಂಗ್, ಎಂ.ಕೆ.ಕೆ. ನಾಯರ್, ಪಿ. ಮಾಧವ್ ಜಿ ಮತ್ತು ಕೆ. ಭಾಸ್ಕರ್ ರಾವ್ ಅವರಂತಹ ನಾಯಕರು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಗುಂಪುಗಳು ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾರತವನ್ನು ಸುಡಲು ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಂಘಟಕರು ಈ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಭಾರತದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ನೋಡಿದರು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ರಾಮಾಯಣ ಮಾಸ ಆಚರಣೆಯ ಪ್ರಸ್ತಾಪವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಯಿತು.
ಆದರೆ, ಇಂದು ಈ ಆಚರಣೆಯು ಕೇವಲ ಪಾರಾಯಣಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಆತಂಕವನ್ನೂ ಅವರು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು. ಮನೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವಾಲಯಗಳು ರಾಮಾಯಣ ಪಾರಾಯಣವನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದ್ದರೂ, ಅದರ ದಾರ್ಶನಿಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಪ್ರಸ್ತುತತೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿವೆ. ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಮಾಯಣವು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿದೆ, ಇದು ಧರ್ಮದ ಆಡಳಿತ, ಆದರ್ಶ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳು, ಸಹೋದರತ್ವ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ನಡವಳಿಕೆಯ ಶಾಶ್ವತ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಆದರ್ಶ ಮಾನವನನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಮಹಾಕಾವ್ಯದ ಸಮಯಾತೀತ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ನೈಜ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಸಮಕಾಲೀನ ನೈತಿಕ ಪತನವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಅದು ಇಂದಿನ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು.
