ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವೇ ಕನ್ನಡದ ಅಭಿಮಾನ?

ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳು ಬಂತೆಂದರೆ ಸಾಕು, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡದ ಬಾವುಟಗಳು ಹಾರಾಡುತ್ತವೆ. ಕನ್ನಡದ ಘೋಷಣೆಗಳು ಮೊಳಗುತ್ತವೆ. ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಂಭ್ರಮ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮನೆಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಅಭಿಮಾನ ನವೆಂಬರ್ ತಿಂಗಳಿಗೆ, ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಆಚರಣೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆಯೇ? ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಮುಗಿದ ನಂತರವೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಇದೇ ರೀತಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆಯೇ? ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುತ್ತೇವೆಯೇ? ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಓದಲು, ಬರೆಯಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತೇವೆಯೇ? ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಮ್ಮೆ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.

ಕನ್ನಡ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾದ ಭಾಷೆ! ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿರುವುದೇ ಒಂದು ಭಾಗ್ಯ. ಕನ್ನಡದ ಕಂಪು, ನಾಡಿನ ಇಂಪು ಎಷ್ಟು ಚಂದ! ಕನ್ನಡದ ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುವುದೇ ಚಂದ. ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಸಿಗುವ ಆತ್ಮೀಯತೆ, ಸಂತೋಷವೇ ಬೇರೆ. ಕನ್ನಡ ಕೇವಲ ಸಂವಹನದ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ; ಅದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಪರಂಪರೆ, ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ.

ಆದರೆ ಇಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬ ಆತಂಕ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಹಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ಮಯವಾಗುತ್ತಿವೆ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟ್‌ಗಳು, ಅಂಗಡಿಗಳು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಆದೇಶಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ನಾಮಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಜಾಗ ನೀಡಿದರೂ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಪದಗಳನ್ನೇ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದರೆ ಅದರಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಎಷ್ಟು? ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಪದಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆದು ಓದುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದಾಗಬೇಕೇ? ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಪದಗಳನ್ನೇ ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದು, ಅದನ್ನೇ ಕನ್ನಡವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೇ? ನಮ್ಮದೇ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳಿದ್ದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸದೆ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಪದಗಳನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಕನ್ನಡದ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಪದಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತ, ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಪದಗಳನ್ನೇ ಬಳಸುವ ಮನೋಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಕನ್ನಡದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಪದಗಳೇ ಬಳಕೆಯಾಗಬೇಕು. ನಾಮಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಅಕ್ಷರಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಕನ್ನಡದ ಪದಗಳೂ ಕಾಣಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ; ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೂ ನಿಜವಾದ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡವೇ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋರಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಬಾರದಲ್ಲವೇ?

ಇದಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಮಾಧ್ಯಮದ ಮೇಲಿನ ಅತಿಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಕಲಿಯುವುದು ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಜ್ಞಾನವೂ ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಕಲಿಯುವ ಭರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಾದ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಸರಿಯೇ? ಅನೇಕ ಮಕ್ಕಳು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಲು, ಓದಲು ಮತ್ತು ಬರೆಯಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿದ್ದರೂ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಓದಲು ಅಥವಾ ಬರೆಯಲು ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ದೂಷಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನೂ ಪೋಷಕರು ಯೋಚಿಸಬೇಕು.

ಕೆಲವು ಮಕ್ಕಳು ಕನ್ನಡ ಓದಲು ಹೇಳಿದಾಗಲೇ, “ಅಯ್ಯೋ, ಕನ್ನಡ ಓದಬೇಕಲ್ಲಾ!” ಎಂದು ನಿರಾಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಓದುವುದನ್ನೇ ಒಂದು ಹೊರೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏಕೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ? ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕಾದ ಮೊದಲ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಪೋಷಕರದ್ದಲ್ಲವೇ? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವುದು, ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವುದು, ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಓದಲು ಮತ್ತು ಬರೆಯಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವುದು ಪೋಷಕರ ಕರ್ತವ್ಯವಲ್ಲವೇ?

ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ICSE ಪಠ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬದಲಿಗೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವಿರುವುದರಿಂದ, ಮಕ್ಕಳು ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದೇ? ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾದರೆ, ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಆತಂಕ ಎದುರಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಕನ್ನಡ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನ ಭಾಷೆಯಾಗಿರುವಾಗ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಮತ್ತು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ದೊರೆಯಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗೂ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಕೆ ಕಡ್ಡಾಯವಾದರೆ, ಮಕ್ಕಳು ಕನ್ನಡವನ್ನು ಓದಲು ಮತ್ತು ಬರೆಯಲು ಕಲಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಲ್ಲವೇ?

ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವ ಹವ್ಯಾಸ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಪುಸ್ತಕ ಓದುವುದರಿಂದ ಭಾಷಾ ಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ, ಹೊಸ ಪದಗಳ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಓದುವ ಮತ್ತು ಬರೆಯುವ ಕೌಶಲ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿ, ಸೃಜನಶೀಲತೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಗೂ ಓದು ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪುಸ್ತಕಗಳು ಬದುಕಿನ ಹಲವು ಮಗ್ಗುಲುಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತವೆ; ಹೊಸ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಮೊಬೈಲ್‌ ಬಳಕೆಯಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ಕಳೆಯುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಓದಬೇಕು ಎಂದು ಕೇವಲ ಹೇಳುವುದಷ್ಟೇ ಸಾಲದು; ನಾವೂ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಓದುವ ಮೂಲಕ ಮಾದರಿಯಾಗಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವುದು, ಕನ್ನಡದ ಕವಿಗಳು, ಲೇಖಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡಿಸಬಹುದು. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಮನೆಯಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.

ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದಂದು ಕನ್ನಡದ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸಿ, ಕನ್ನಡದ ಘೋಷಣೆಗಳನ್ನು ಕೂಗಿ, ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದು ಸಂತೋಷದ ಸಂಗತಿ. ಆದರೆ ಆ ಸಂಭ್ರಮ ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ಪ್ರತಿದಿನ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಕನ್ನಡ ಓದುವ ಮೂಲಕ, ಕನ್ನಡ ಬರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲಿನ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಬೇಕು. ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆ ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು.

ಕನ್ನಡದ ಅಭಿಮಾನ ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ, ಸದಾ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮಾತನಾಡುವುದು, ಓದುವುದು, ಬರೆಯುವುದು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮೇಲಿನ ಒಲವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ, ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೂ ಕನ್ನಡವನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಮ್ಮ ಮೇಲಿದೆ.

ಕನ್ನಡ ಬರೀ ಭಾಷೆಯಲ್ಲ, ಕನ್ನಡಿಗರ ಗುರುತು, ನಮ್ಮ ಉಸಿರು. ಇಂತಹ ಕನ್ನಡದ ದೀಪ ಸದಾ ಬೆಳಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡದ ಕಂಪು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಬೇಕು, ಕನ್ನಡದ ಹಿರಿಮೆ ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೂ ತಲುಪಬೇಕು. ಕನ್ನಡವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ, ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನ ಕರ್ತವ್ಯ.

ಕನ್ನಡ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಕನ್ನಡದ ಅಭಿಮಾನ ಸೀಮಿತವಾಗದಿರಲಿ; ಕನ್ನಡ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಉಸಿರಾಗಿ ಸದಾ ಜೀವಂತವಾಗಿರಲಿ.