ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್‌ನ ಚಿಂತನಾ ನಾಯಕ ಎಚ್.ವಿ. ಶೇಷಾದ್ರಿ ಜಿ: ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಪುನರುತ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಚಿಂತನೆಯ ದಾರಿದೀಪ

ಅತ್ಯಂತ ಸವಾಲಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ-ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಪ್ರಾಂತ ಪ್ರಚಾರಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಎಚ್.ವಿ. ಶೇಷಾದ್ರಿ ಜಿ ಅವರು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಪುನರುತ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕನಸು ಕಂಡರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಎಸ್‌-ವ್ಯಾಸ (S-VYASA) ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣ ಮಹೋತ್ಸವದ ಸಂಭ್ರಮ ಮನೆಮಾಡಿದ್ದು, ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎಚ್.ವಿ. ಶೇಷಾದ್ರಿ ಜಿ ಅವರ ಜನ್ಮಶತಮಾನೋತ್ಸವವನ್ನೂ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರು ಭಾಗವಹಿಸಲಿದ್ದಾರೆ.

ಹೌದು, ಅದೊಂದು ಕತ್ತಲೆಯ ಯುಗವಾಗಿತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಕೆಯ 20ನೇ ಶತಮಾನವು ಭಾರತೀಯ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಬೌದ್ಧಿಕ ಅವನಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಕಾಲಘಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಆಕ್ರಮಣಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ದೇವಾಲಯಗಳು ಧ್ವಂಸಗೊಂಡವು, ಬಲವಂತದ ಮತಾಂತರಗಳು ನಡೆದವು. ನಮ್ಮ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಗುಲಾಮರ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಶೋಚನೀಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದ್ದು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ. ಅವರು ನಮ್ಮ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಕೃಷಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಪಡಿಸಿದರು. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಕಳೆದ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮದೇ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಅರಿವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆವು. ‘ಧರ್ಮ’ ಎಂದರೇನು ಎಂಬುದೇ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಂತಾಯಿತು. ‘ಹಿಂದೂ’ ಆಗಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆಯೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ ಮೂಡಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಮಾಡಿದ್ದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಾನಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ ನಿಲ್ಲದೆ, ಬ್ರಿಟಿಷರ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಭಾವವು ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಭಾವದ ಹಿಡಿತ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಬಿಗಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಆಕ್ರಮಣದ ಈ ಭಾಷಿಕ ರೂಪದ ನಡುವೆ ನಮ್ಮ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ನಾವು ಮಾಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕಳೆದ ಕೆಲವು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಸ್ವಾಮಿ ದಯಾನಂದ ಸರಸ್ವತಿ, ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿ ಅರವಿಂದರು ನಮ್ಮ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಹಾಗೂ ಸೆಮಿಟಿಕ್ ಮತಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. 20ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ‘ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮಭಾವ’ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಹಾನಿ ಅಪಾರವಾಗಿದೆ. ಆ ಹಾನಿ ಇಂದಿಗೂ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.

ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಾಗಿ, ನಮ್ಮ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಬಹುಪಾಲು ಜನರು, ವಿದ್ಯಾವಂತರೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಮತಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡರು. ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಆರ್ಯ-ದ್ರಾವಿಡ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನೂ ಸತ್ಯವೆಂದು ನಂಬಿದರು. ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳ ಪ್ರಭಾವ ಎಷ್ಟೊಂದು ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸದ ಈ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಿನ ಕೊರತೆಯು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಕತ್ತಲೆಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿತು. ಗುರುಜಿ ಗೋಳ್ವಾಲ್ಕರ್, ದೀನದಯಾಳ್ ಉಪಾಧ್ಯಾಯ, ಸೀತಾರಾಮ್ ಗೋಯಲ್ ಮತ್ತು ರಾಮ್ ಸ್ವರೂಪ್ ಅವರಂತಹ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಚಿಂತಕರು ಇಂತಹ ಅನೇಕ ನೈಜ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟರು.

ಎಚ್.ವಿ. ಶೇಷಾದ್ರಿ ಅವರು 1960ರಿಂದ 1980ರವರೆಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅಂದಿನ ಅವಿಭಜಿತ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಪ್ರಾಂತ ಪ್ರಚಾರಕರಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಅದು ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಕಾಲಘಟ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ರಾಜಕೀಯ ಏರಿಳಿತಗಳು, ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಮಿಷನರಿಗಳಿಂದ ನಿರಂತರ ಮತಾಂತರಗಳು, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಭಾವ, ‘ಹಿಂದೂ’ ಎಂಬ ಪದವನ್ನೇ ಕೋಮುವಾದದ ಸಂಕೇತವೆಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ರಾಜಕೀಯ ನಿರೂಪಣೆ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆಸಲಾದ ಜನನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಅಭಿಯಾನಗಳು, ನಮ್ಮ ಸ್ಥಳೀಯ ಜಾನುವಾರು ತಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ಕೃಷಿ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡಲು ಜಾಗತಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ನಡೆಸಿದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು… ಹೀಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾದಿ ಚಿಂತಕ ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ಇದೊಂದು ಊಹಿಸಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗದಷ್ಟು ಸವಾಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ಸಂಘದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದರ ಜತೆಗೆ ಬರೆದ ಅಂಕಣಗಳು, ಲೇಖನಗಳು ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕಗಳು ಇಡೀ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಿದವು. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಅವರ ಸಾಧನೆಗಳೇ ಜೀವಂತ ಉತ್ತರವಾಗಿದ್ದವು. ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರು ಮೂಲತಃ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಕೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕಲನಗಳು ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಹಿಂದಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಅನುವಾದಗೊಂಡು ಪ್ರಕಟವಾದವು. ಆ ಮೂಲಕ ವ್ಯಾಪಕ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದವು.

ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರತದ ಮೂಲ ಸತ್ವವು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸ್ವರೂಪದ್ದಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಗಳು ಉದಯಿಸಿದವು, ವೈಭವದಿಂದ ಮೆರೆದವು ಮತ್ತು ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸಿದವು. ಆದರೆ ಸೆಮಿಟಿಕ್ ಮತಗಳಂತೆ ಅವು ಇತರರ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ, ವಿನಾಶಕಾರಿ ಅಥವಾ ನಿರ್ಮೂಲನೆ ಮಾಡುವ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ನಮ್ಮ ಬಹುದೊಡ್ಡ ದೌರ್ಬಲ್ಯವೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಆತ್ಮಬೋಧೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಶತ್ರುಬೋಧೆಯೂ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಬಂದ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರು ಮತ್ತು ಅವರ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೇ ನಾವು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿನ ಕ್ರೈಸ್ತ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಸಂಚುಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅತ್ಯಂತ ನೋವಿನ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ.

ಎಚ್.ವಿ. ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆ ಮಾಡಿದರು. ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ ಅವರು, ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ದಿಕ್ಸೂಚಿಯಾಗಬಲ್ಲ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದರು. ಅವರ ಅನೇಕ ಲೇಖನಗಳು ಹಿಂದಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಅನುವಾದಗೊಂಡವು. ಐವತ್ತರಿಂದ ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಅವರು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಕಣಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಅಂಕಣಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಮಹತ್ವದ ಜ್ಞಾನಭಂಡಾರವಾಗಿವೆ. ಭಾರತದಿಗಾಗಿ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವುದೇ ಅವರ ಮಹತ್ವದ ಸಾಧನೆಯಾಗಿದೆ.

ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಇತಿಹಾಸಕಾರರ ಕೈಜೋಡಿಸುವಿಕೆಯಿಂದ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ತಿರುಚಲಾಯಿತು. ನಮ್ಮ ಶಾಲಾ-ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಂಪರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿರಸ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಪೂರ್ವಗ್ರಹಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿಯುವಂತೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ವಿರೂಪಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರು ಸಮಗ್ರ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಬರಹಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಲೇಖಕರು ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಮೂಲ ಆಕರ ಗ್ರಂಥಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮಹತ್ವ ಮತ್ತು ಸಾರ ಅಂತಹದ್ದು.

ಭಾರತದ ವಿಭಜನೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ದುರಂತ ಘಟನೆಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುವ ಭೀಕರ ಚಿತ್ರಣಗಳು ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರ ಲೇಖನಿಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು. 1982ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮೂಲ ಕೃತಿ ಪ್ರಕಟವಾದಾಗ ಈ ವಿವರಗಳಾವುವೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ತರುವಾಯ ಸೀತಾರಾಮ್ ಗೋಯಲ್ ಅವರ ‘ವಾಯ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ’ ಸರಣಿಯ ಕೃತಿಗಳು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಬಳಿಕವಷ್ಟೇ ವಿಭಜನೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನೈಜ ಸಂಗತಿಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಬರಲಾರಂಭಿಸಿದವು.

ನಾಲ್ಕೈದು ದಶಕಗಳು ಕಳೆದರೂ ಎಚ್.ವಿ. ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಮತ್ತು ಚಿಂತನಾತ್ಮಕ ಬರಹಗಳ ಸಂಕಲನಗಳು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ. ಅವರು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ‘ಭುಗಿಲು’ ಕೃತಿಯು ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳ ದಾಖಲೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳ ಕುರಿತು ರಚನಾತ್ಮಕ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ. ‘ಆ ಕಾಲರಾತ್ರಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆ’, ‘ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ದುರಂತ ಕಥೆ’ ಮತ್ತು ಅದರ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಆವೃತ್ತಿಯಾದ ‘ದಿ ಟ್ರ್ಯಾಜಿಕ್ ಸ್ಟೋರಿ ಆಫ್ ಪಾರ್ಟಿಷನ್’ ಕೃತಿಗಳು ಭಾರತದ ವಿಭಜನೆಯ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. ಸೀತಾರಾಮ್ ಗೋಯಲ್ ಮತ್ತು ಅರುಣ್ ಶೌರಿ ಅವರಂತಹ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರ ಬರಹಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಮೂವತ್ತಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘದ ಸರಸಂಘಚಾಲಕರಾಗಿ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದ ಗುರುಜಿ ಗೋಳ್ವಾಲ್ಕರ್ ಅವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಿಂತಕರು, ಬರಹಗಾರರು ಮತ್ತು ವಾಗ್ಮಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿ ‘ಬಂಚ್ ಆಫ್ ಥಾಟ್ಸ್’ (Bunch of Thoughts) ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ನಂತರ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ‘ಚಿಂತನಗಂಗಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಕಲಿಸುವ ಮಹತ್ವದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರು ಆಳವಾದ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಗುರುಕುಲಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಚೀನ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ನಾಶಗೊಂಡ ನಂತರ ಇಡೀ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬೌದ್ಧಿಕ ನಿರ್ವಾತ ಆವರಿಸಿತು. ಇಸ್ಲಾಂ, ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಕಮ್ಯುನಿಸಂನ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಹಾಗೂ ನಿರೂಪಣೆಗಳು ನಮ್ಮ ಅಸ್ಮಿತೆಗೆ ಸವಾಲಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದವು. ನಮ್ಮದೇ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧಿಕ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಹಾಗೂ ಸ್ವದೇಶಿ ಭಾರತೀಯ ಚಿಂತನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವ್ಯಾಪಕ ಅಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಿರಸ್ಕಾರ ಮನೆಮಾಡಿತ್ತು. ಸಂಘಕ್ಕೆ, ಗುರುಜಿ ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತು ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರಿಗೆ ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಹೋರಾಟದ ಕಾಲವಾಗಿತ್ತು. ಆ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮಂಥನದಿಂದ ಮೂಡಿಬಂದ ಒಳನೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಕೃತಿಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡುತ್ತಿವೆ.

ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಆಂತರಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳಿದ್ದರೂ, ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಇಸ್ಲಾಂ, ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮಗಳು ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಇಂತಹ ದುಷ್ಟ ಶಕ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸಲು ಅಗತ್ಯವಾದ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಪ್ರಮುಖ ಚಿಂತಕರಲ್ಲಿ ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರು ಅಗ್ರಗಣ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂದು ಭಾರತವು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಅನೇಕ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿರುವಂತೆ ಕಂಡುಬಂದರೂ, ಇಸ್ಲಾಂ ಪ್ರೇರಿತ ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಆಕ್ರಮಣ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ಮತಾಂತರಗಳ ಬಹುಮುಖಿ ಅಪಾಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧೋಪಾದಿಯಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ವಿನಾಶ ಖಚಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವುದು ಇಂದಿನ ತುರ್ತು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಾರಕವಾಗಿರುವುದು ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಇಸ್ಲಾಂ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮಗಳಿಗೆ ಮತಾಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. ಬಲವಂತವಾಗಿ, ಕತ್ತಿಯ ಮೊನೆಯ ಭೀತಿಯಿಂದ ನಡೆಯುವ ಮತಾಂತರಗಳಾಗಲಿ ಅಥವಾ ವಂಚನೆ ಮತ್ತು ಆಮಿಷಗಳ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುವ ಮತಾಂತರಗಳಾಗಲಿ, ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ, ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿವೆ; ಈಗಲೂ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾಗಿವೆ. ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮತ್ತು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಂತಹ ಇಂದಿನ ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಅಥವಾ ನಮ್ಮದೇ ದೇಶದ ಕಾಶ್ಮೀರ, ಕೇರಳ, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಳ ಮತ್ತು ಈಶಾನ್ಯ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿನ ಹಿಂದೂ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹಾಗೂ ಅವರ ದುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ, ಮತಾಂತರದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೀಕರತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಸೆಮಿಟಿಕ್ ಧರ್ಮಗಳ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಜವಾದ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಅಥವಾ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಿಂದ ಮತಾಂತರಗೊಂಡವರು ಬಹುಶಃ ಲಕ್ಷಾಂತರದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾಗಿರಬಹುದು. ‘ಧರ್ಮದ ಮತಾಂತರವು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯ ಮತಾಂತರವೂ ಆಗಿದೆ’ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಚಿಂತಕರು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರ ಲೇಖನಗಳು, ಕಿರುಹೊತ್ತಗೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಕಲನಗಳಾದ ‘ಅಸ್ಸಾಂನ ಆರ್ತಸ್ವರ’ (The Anguished Cry of Assam, 1980), ‘ಮೀನಾಕ್ಷಿಪುರಂ – ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆ’ (Meenakshipuram – A Warning, 1981), ‘ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕ್ರೈಸ್ತ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು’ (Christian Activities in India, 1985) ಹಾಗೂ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ‘ವಾರ್ನಿಂಗ್ ಆಫ್ ಮೀನಾಕ್ಷಿಪುರಂ’ (1981) ಮತ್ತು ‘ಇಂಪ್ಲಿಕೇಷನ್ಸ್ ಆಫ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಕನ್ವರ್ಷನ್ಸ್’ (1999) ಮುಂತಾದ ಕೃತಿಗಳು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣು ತೆರೆಸಿದವು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಕ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದವು.

ಮೂರು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರು ‘ಘರ್ ವಾಪಸಿ’ (ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮರಳುವಿಕೆ) ಚಳವಳಿಯ ಮಹತ್ವದ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡಿದ್ದರು. ಇಂದಿನ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವು ಜಾತಿಗಳ ಸಂಕೀರ್ಣ ಜಾಲವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಜಾತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಾಮರಸ್ಯವೇ ಜಾತಿ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ನೈಜ ಪರಿಹಾರವಾಗಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಜಾತಿಗಳ ಜನರನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮತಾಂತರಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಅವರ ಜಾತಿ-ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಹಿಂದೂ ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಮಸೀದಿಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಲಾಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆ ಮಸೀದಿಗಳಿಗೆ ಅದೇ ಜಾತಿಗಳ ಹೆಸರನ್ನೂ ಇಡಲಾಯಿತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಪಹರೆದಾರೋನ್ ಕಿ ಮಸೀದಿ, ರಂಗ್ರೇಜೋನ್ ಕಿ ಮಸೀದಿ, ಧೋಬಿಯೋನ್ ಕಿ ಮಸೀದಿ ಇತ್ಯಾದಿ.

ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ಎಚ್.ವಿ. ಶೇಷಾದ್ರಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವಾರು ಚಿಂತಕರು ಮತ್ತು ಗಣ್ಯರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಈ ವಿಷಯದ ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಕ್ರೈಸ್ತರಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಮುಸ್ಲಿಮರಾಗಿರಲಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಹಿಂದೂ ಜಾತಿಗಳಿಗೆ ಮರಳುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಏಕೈಕ ಪರಿಹಾರ ಎಂದು ಅವರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಬೇರೆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ‘ಘರ್ ವಾಪಸಿ’ (ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮರಳುವಿಕೆ) ಅಭಿಯಾನವೊಂದೇ ಈ ದೇಶವನ್ನು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವನ್ನು ಉಳಿಸಬಲ್ಲದು. ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಠಾಧೀಶರು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಬಲ್ಲರು.

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬಹುಪಾಲು ಮಠಾಧೀಶರು ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ಬಾವಿಯೊಳಗಿನ ಕಪ್ಪೆಗಳಂತೆ ತಮ್ಮದೇ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಉಪಜಾತಿಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೊಳಗೆ ಸೀಮಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಇಡೀ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆಯ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವು ಸಾಮೂಹಿಕ ‘ಘರ್ ವಾಪಸಿ’ ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸುವಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಜಿಹಾದ್ ಮತ್ತು ಮತಾಂತರಗಳ ಆತಂಕಕಾರಿ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ದಶಕದೊಳಗೆ ಸನಾತನ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜವು ಎಂದಿಗೂ ಮರಳಿ ಬರಲಾಗದಂತಹ ಮಿತಿಯನ್ನು ದಾಟುವ ಅಪಾಯವಿದೆ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರ ವಿಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ಬರಹಗಳು ‘ಘರ್ ವಾಪಸಿ’ ಚಳವಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿ ತುಂಬಲಿ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.