ಯುವ ಆಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಜಾಗತಿಕ ರಾಜಕೀಯ

• ಡಾ. ವಿನಯ್ ಸಹಸ್ರಬುದ್ಧೆ

ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಜೆನ್-ಝಿ (Gen Z- ಈ ಕಾಲದ ಯುವಪೀಳಿಗೆ) ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಚಲಿತ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸವಾಲೆಸೆಯುವ ಪ್ರಬಲ ಪ್ರತಿಭಟನಾ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಉರುಳಿದ್ದರೂ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಸಮೀಕರಣಗಳು ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ, ಯುವಜನರಲ್ಲಿನ ಆಳವಾದ ಅಸಮಾಧಾನ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಜೆನ್-ಝಿ ಶಾಶ್ವತ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತರುತ್ತಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಂದು ರಾಜಕೀಯ ಧ್ರುವೀಕರಣ ಹಾಗೂ ಅಸ್ಥಿರತೆಯ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಡುತ್ತಿದೆಯೇ?

ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತದ ಯುವಜನರು ಸರ್ಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಲು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಕಳವಳಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲು ಕಿರು ವೀಡಿಯೊ ಆ್ಯಪ್‌ಗಳು, ಮೀಮ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಎನ್‌ಕ್ರಿಪ್ಟ್ ಮಾಡಿದ ಚಾಟ್ ಆ್ಯಪ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ವಿಶ್ವದ ಇತರೆಡೆ ನಡೆದಂತೆ, ಭಾರತದಲ್ಲೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ‘ಜೆನ್-ಝಿ’ ತಲೆಮಾರಿನ ಯುವಜನರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿ ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯ ಸುಳಿವು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ದೆಹಲಿಯ ಜಂತರ್ ಮಂತರ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಹಲವು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು ಈಗ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿವೆ. ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ನಿಂದನಾತ್ಮಕ, ಅಸಭ್ಯ ಮತ್ತು ಕುಡಿದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರ ಅತ್ಯಂತ ಆಕ್ಷೇಪಾರ್ಹ ಹಾಗೂ ಹೊಣೆಗೇಡಿತನದ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಬೆಳಕಿಗೆ ತಂದಿವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ, ಜಂತರ್ ಮಂತರ್ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಎಂದು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುವ ತಪ್ಪನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಡೆಯಬೇಕೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯು ಯಾವುದೋ ದೊಡ್ಡ ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಿಷ್ಕಪಟ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಷ್ಟೇ ಜಾಣತನವಲ್ಲ. ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಕುರಿತು ಸಮತೋಲಿತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು, ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ನಡೆದ ಜೆನ್-ಝಿ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಂದ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡುವುದು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಲ್ಲಿ ಜೆನ್-ಝಿ ಚಳವಳಿಯ ಕಿಡಿ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಮೀಸಲಾತಿ ಕಾನೂನಿನ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಿಂದ. ಅದರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿವಿಲ್ ಸರ್ವಿಸ್ ಹುದ್ದೆಗಳ ದೊಡ್ಡ ಪಾಲನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೀಸಲಿಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಇದನ್ನು ಯುವಕರು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಯುವಕರಲ್ಲಿನ ಈ ಭಾರಿ ಅಸಮಾಧಾನದ ಬೇರುಗಳು ಶೇಖ್ ಹಸೀನಾ ಸರ್ಕಾರವು ‘ಡಿಜಿಟಲ್ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ’ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮೂಲಕ ಹೇರಿದ್ದ ಹೊಸ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಲ್ಲಿದ್ದವು. 36 ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಡೆದ ಈ ಯುವಜನರ ದಂಗೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಶೇಖ್ ಹಸೀನಾ ಸರ್ಕಾರ ವಿಫಲವಾಯಿತು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ನೂರಾರು ಜನರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಜನರು ಗಾಯಗೊಂಡರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯವರೇ ದೇಶ ತೊರೆದು ದೇಶಭ್ರಷ್ಟರಾಗಬೇಕಾಯಿತು.

ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದ ನಂತರ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಸರ್ಕಾರವೊಂದು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ದಂಗೆಯ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದ ಜೆನ್-ಝಿ ಯುವಕರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಪಕ್ಷವು ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಕೇವಲ ಆರು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ. ಇಂದು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಜೆನ್-ಝಿ, ದಂಗೆಯ ನಂತರ ಬಂದ ಹೊಸ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ತಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಈಡೇರಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಚಳವಳಿ ನಡೆಯಿತು, ಸರ್ಕಾರ ಬದಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಯುವಜನರ ಅಸಮಾಧಾನ ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಮನಗೊಂಡಿಲ್ಲ.

ನೇಪಾಳದ ಕಥೆಯೂ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಲ್ಲ. ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ, ಯುವ ಪ್ರಧಾನಿ ಬಾಲೇನ್ ಶಾ ಮೂರನೇ ಎರಡರಷ್ಟು ಬಹುಮತದೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಆದರೆ ಇದೇ ತಿಂಗಳ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅವರೂ ಸಹ ಯುವಕರ ಅಸಮಾಧಾನವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಕಠ್ಮಂಡುವಿನಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್‌ನ ಸಣ್ಣ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಪೊಲೀಸರೊಂದಿಗೆ ಜಗಳವಾಡಿ ಕೋಪಗೊಂಡ ‘ಗಣೇಶ್ ನೇಪಾಳಿ’ ಎಂಬ ಯುವಕ ಆತ್ಮದಾಹನ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹದಗೆಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಯುವಕರು ಈಗಾಗಲೇ ಭ್ರಮನಿರಸನಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ, ಬಾಲೇನ್ ಶಾ 100 ಅಂಶಗಳ ಸುಧಾರಣಾ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಮಂಡಿಸಿದ್ದರು. ನಗರದಲ್ಲಿನ ಅನಧಿಕೃತ ಒತ್ತುವರಿಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನದಿತೀರದ ಕೊಳಚೆ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸುಧಾರಣೆಗಳು ಮುನ್ನಡೆದಂತೆ, ಸ್ಥಾಪಿತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಗುಂಪುಗಳು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಅನುಭವವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಧಾನಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಜೆನ್-ಝಿಯ ಅಸಮಾಧಾನ ಇಂದಿಗೂ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.

ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಜೆನ್-ಝಿ ಅಸಮಾಧಾನ:

ದೂರದ ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸಹ ಕಳೆದ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ ಜೆನ್-ಝಿ ಚಳವಳಿಯು ದೊಡ್ಡ ರಾಜಕೀಯ ದಂಗೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು. ಮಲೆನಾ ಮಲ್ಚೇವಾ ಮತ್ತು ವಲೇರಿಯಾ ಬರ್ಕೋವಾ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಯುವತಿಯರು, ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಇನ್‌ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್ ಫಾಲೋವರ್ಸ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸರ್ಕಾರದ ಹೊರೆಯಾಗುವ ತೆರಿಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ವಿರೋಧ ಎಷ್ಟು ತೀವ್ರವಾಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ಸುಮಾರು ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಜನರು ರಾಜಧಾನಿ ಸೋಫಿಯಾದ ಬೀದಿಗಿಳಿದು ಉಗ್ರ ಪ್ರದರ್ಶನ ನಡೆಸಿದರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಬೇಕಾಯಿತು.

ನಂತರ ಏಪ್ರಿಲ್-ಮೇ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ, ರಷ್ಯಾ ಪರ ನಾಯಕ ಮತ್ತು ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಿ ರೂಮೆನ್ ರಾಡೇವ್ ಬಹುಮತದೊಂದಿಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದರು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲೂ ಸಹ, ಜೆನ್-ಝಿ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರ ದಂಗೆಯು ಮೂಲಭೂತ ಬದಲಾವಣೆಯ ಬದಲಿಗೆ ಕೇವಲ ಮುಖಗಳ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತಂದಿದೆ. ಬಲ್ಗೇರಿಯಾದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಾದು ನೋಡಬೇಕಿದೆ.

ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಪೆರು ಮತ್ತು ಇಡೀ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ಅಮೆರಿಕದಾದ್ಯಂತ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ನಾಯಕರಿಲ್ಲದ, ಆದಾಗ್ಯೂ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾದ ಜನಪ್ರಿಯ ಚಳವಳಿಗಳಿಗೆ ಜೆನ್-ಝಿ ಬೆಂಬಲ ಲಭಿಸಿತು. ಪೆರುವಿನಲ್ಲಿ, 2022 ರ ರಾಜಕೀಯ ಅಸ್ಥಿರತೆಯಿಂದಾಗಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ, ದಮನಕಾರಿ ನೀತಿಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕುಸಿತದ ವಿರುದ್ಧ ಸರ್ಕಾರಿ ವಿರೋಧಿ ಅಸಮಾಧಾನವಿತ್ತು. 2025 ರಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೆ ತಂದ ವಿವಾದಾತ್ಮಕ ಪಿಂಚಣಿ ಸುಧಾರಣೆಯು ಇದಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಚಾಲನೆ ನೀಡಿತು, ಇದು ‘ಜೆನ್-ಝಿ ಕಲೆಕ್ಟಿವ್’ ಎಂಬ ಚಳವಳಿಯ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.

32 ವರ್ಷದ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರ ಮತ್ತು ರ‍್ಯಾಪರ್ ಎಡ್ವರ್ಡೊ ರೂಯಿಜ್ ಅವರನ್ನು ಪೊಲೀಸರು ಗುಂಡಿಕ್ಕಿ ಕೊಂದ ನಂತರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹಿಂಸಾತ್ಮಕವಾಯಿತು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಜನರು ಗಾಯಗೊಂಡರು. ಅಧ್ಯಕ್ಷೆ ದಿನಾ ಬೊಲುವಾರ್ಟೆ ವಿರುದ್ಧ ವಜಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲಾಯಿತು, ಆದರೆ ಅವರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಲೈಂಗಿಕ ದುರ್ನಡತೆಯ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜೋಸ್ ಜೆರಿ ಅವರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದಾಗ, ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಸಮಾಧಾನ ಮೂಡಿತು. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜೋಸ್ ಜೆರಿ ಕೂಡ ಕೆಳಗಿಳಿದರು ಮತ್ತು ಹೊಸ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇಂದಿಗೂ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಸ್ಥಾಪಿತ ಆಡಳಿತಗಾರರು ಜೆನ್-ಝಿಯ ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಸಿವನ್ನು ಯಾವಾಗ ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉಳಿದಿದೆ.

ಕೀನ್ಯಾದಲ್ಲೂ 2024 ರಿಂದ ಜೆನ್-ಝಿ ಯುವಕರ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ದೈನಂದಿನ ವಸ್ತುಗಳ ಮೇಲೆ ಭಾರಿ ತೆರಿಗೆಯನ್ನು ಹೇರುವ ಹಣಕಾಸು ವಿಧೇಯಕವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಪರಿಚಯಿಸಿತ್ತು, ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಯುವಕರು ಆನ್‌ಲೈನ್ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಚಳವಳಿಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ನೈಜೀರಿಯಾದ #EndSARS ಚಳವಳಿಯ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿ, ಈ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ನಾಯಕರು ತಮ್ಮ ಚಳವಳಿಯನ್ನು “ನಾಯಕರಿಲ್ಲದ, ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ಭಯವಿಲ್ಲದ” ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ವರ್ಣಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಜೆನ್-ಝಿ ದಂಗೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಇತರ ಹಲವು ದೇಶಗಳಂತೆ, ಕೀನ್ಯಾದಲ್ಲಿ 29 ವರ್ಷದ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರ ರೆಕ್ಸ್ ಮಸಾಯ್ ಅವರ ಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ತದನಂತರ ಸಂಸತ್ತಿಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿದ ನಂತರ ಚಳವಳಿ ತೀವ್ರಗೊಂಡಿತು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆದ ನಂತರ, ಆ ಹಣಕಾಸು ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅದೇ ವರ್ಷದ ಜೂನ್ 25 ರಂದು, ಪೋಲಿಸ್ ದಮನದಲ್ಲಿ 60 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಅನೇಕರು ನಾಪತ್ತೆಯಾದರು. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ, ಈ ದಮನದಿಂದ ಸಂತ್ರಸ್ತರಾದ ಕುಟುಂಬಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿವೆ. ಕೀನ್ಯಾದ ಯುವಜನರ ಚಳವಳಿ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಇದೂ ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.

ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ಕೀನ್ಯಾದ ಯುವಕರು ಜೂನ್ 25 ರಂದು ‘ಪ್ರತಿರೋಧ ದಿನ’ (Resistance Day) ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ 2024 ರ ಆ ದಿನದಂದೇ ಹಣಕಾಸು ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು.

ಜೆನ್-ಝಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲುಗಳು:

ಈ ಎಲ್ಲಾ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಅಂಶಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ:

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಸರ್ಕಾರಗಳು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಅಸಮರ್ಥವಾಗುತ್ತಿವೆ.

ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ನಾಯಕರು ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಅಥವಾ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ರಾಜೀಗಳನ್ನು (ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ) ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚಿನ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಚಲಿತ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನೊಳಗೆ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಆಡಳಿತಗಾರರಿಗಿಂತ ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಪರ್ಯಾಯ ಆಯ್ಕೆಗಳೇ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಾಲ್ಕನೆಯ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯ ಅಂಶವೆಂದರೆ, ಜೆನ್-ಝಿ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರಿಗೆ ತಮಗೆ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿ, ಜನರಿಂದ ಜನಾದೇಶವನ್ನು ಪಡೆದು, ನಂತರ ಆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ಹೆಚ್ಚು ದೋಷರಹಿತವಾಗಿಸಲು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಪರ್ಯಾಯವಿಲ್ಲ.

ಜೆನ್-ಝಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಾವು-ಏಣಿ ಆಟದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವ ಜೆನ್-ಝಿ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಇದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ದೃಢಸಂಕಲ್ಪ, ತಾಳ್ಮೆ ಮತ್ತು ಪರಿಪಕ್ವತೆ ಇದೆಯೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಉತ್ತರಗಳು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ, ಭಾರತದ ಜೆನ್-ಝಿ ಪ್ರತಿಭಟನಾಕಾರರು ಈ ದಶಕದ ಹೊಸ ‘ಕೇಜ್ರಿವಾಲ್’ಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಯಾವುದೇ ಜ್ಯೋತಿಷಿಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.