ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ಜಾಗತಿಕ ಸೌಹಾರ್ದತೆಗಾಗಿ ಹಿಂದುತ್ವ

ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚಳವಳಿಗಳ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿವೆ. ಅವು ಯುವ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗಳು ಹಾಗೂ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಅನುಭವಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಇದೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯ ವಾತಾವರಣವು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಳಪೆ ಅಥವಾ ಸಂಶಯಾಸ್ಪದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಯುವಕರನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು? ನಾವು ಆಲಿಸಬೇಕು, ಕಲಿಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸಬೇಕು. ಭಾರಿ ಧನಸಹಾಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಾರ್ಥದ ಅಜೆಂಡಾಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಇಂತಹ ಅನೇಕ ಗುಂಪುಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಯುವಕರ ಮೇಲೆ ಹೇರುತ್ತವೆ. ಅವು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ಕಥನಗಳನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಮಹತ್ವದ ಇತರ ನೈಜ ವಿಷಯಗಳು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಾರದೆ ಮೂಲೆಗುಂಪಾಗುತ್ತವೆ.

ಹಲವು ಯುವ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಭೂರಾಜಕೀಯ ವಿಷಯಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಸಂಧಿಸುವ ಮೊದಲ ವೇದಿಕೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದ ನೀತಿಗಳು, ರಾಜಕೀಯ, ನೆರೆಹೊರೆಯ ದೇಶಗಳು ಹಾಗೂ ವಿದೇಶಿ ಸಂಘರ್ಷಗಳ ಕುರಿತು ಕಾಯಂ ಚರ್ಚೆಗಳಿಗೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿನ ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತವಾದಿಗಳು, ಅಸಹಿಷ್ಣುಗಳು ಅಥವಾ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣಕರ್ತರು ಎಂದು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಕಥನಗಳನ್ನು ಹೆಣೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಜಕೀಯ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲಿನ ವಿಮರ್ಶೆಗಳು ಕ್ರಮೇಣ ಇಡೀ ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ, ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅಥವಾ ಹಿಂದೂ ಸಮಾಜದ ಮೇಲಿನ ನಿಂದನೆಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಆಗಸ್ಟ್ 29, 2026 ರಂದು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ “ಒಂದು ವಿಶ್ವ, ಒಂದು ಮಾನವೀಯತೆ” (One World One Humanity) ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಆರ್‌ಎಸ್‌ಎಸ್ ಸರಸಂಘಚಾಲಕ ಡಾ. ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತ್ ಅವರು ಹಿಂದುತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಈ ಸಂದೇಶದ ಆಳವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವಂತೆ ಕರೆ ನೀಡಿದರು. “ಹಿಂದುತ್ವವು ನಮ್ಮ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರಿರುವ ನಮ್ಮ ಗುರುತು ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಪ್ರತಿಫಲನವಾಗಿದೆ. ಹಿಂದುತ್ವವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು; ಅದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಶಾರೀರಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದಂತೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಿಂದುತ್ವವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವುದು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನೇ ವಿರೋಧಿಸಿದಂತೆ” ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು. ಹಿಂದುತ್ವವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಮಾನವೀಯ ಅಂಶಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿದ್ದು, ಜಾಗತಿಕ ಒಳಿತಿನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಸಮಾನ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಮಾತೃಭೂಮಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಜನರನ್ನು ಇದು ಒಂದುಗೂಡಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಧ್ರುವೀಕರಣ ಮತ್ತು ಸಂಕುಚಿತ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಹಿಂದುತ್ವವು ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಧರ್ಮ, ಸಿದ್ಧಾಂತ ಅಥವಾ ಪೂಜಾ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದ್ದಾಗಿದೆ. ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಕ್ತವಾದ ಜಾಗತಿಕ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪ್ರಗತಿಪರ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ, ಇದು ಆಚರಣೆಗಳು, ಅಭ್ಯಾಸಗಳು, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಸೇವೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವಿಕಾಸದ ಪಯಣವಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದಂತಹ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಇದು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಹಿಂದುತ್ವವು ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುವುದರಿಂದ, ಜಾತಿ, ಧರ್ಮ, ಭಾಷೆ ಅಥವಾ ಲಿಂಗದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿರುವ ಅನ್ಯಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದುತ್ವವು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಅಪಪ್ರಚಾರಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ವಿಭಜನೆಗೆ ಇದು ಸೂಕ್ತ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಜಾಗತಿಕ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಜನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ದಾಸ್ಯದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಕೀಳರಿಮೆಯನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಿ, ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಇದು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದುತ್ವವು “ವಸುಧೈವ ಕುಟುಂಬಕಂ” ಎಂಬ ಉನ್ನತ ತತ್ವವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ, ಅಂದರೆ ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಅಯಂ ನಿಜಃ ಪರೋ ವೇತಿ ಗಣನಾ ಲಘುಚೇತಸಾಮ್ ।
ಉದಾರಚರಿತಾನಾಂ ತು ವಸುಧಾ ಏವ ಕುಟುಂಬಕಮ್ ॥

“ಈತ ನನ್ನವನು, ಆತ ಪರಕೀಯನು” ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವದವರ ಲಕ್ಷಣ. ಆದರೆ ಉದಾರ ಗುಣವುಳ್ಳವರಿಗೆ ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಒಂದು ಕುಟುಂಬ.

ಹಿಂದುತ್ವವು ಭಾರತವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಭೂಭಾಗವೆಂದು ನೋಡದೆ, ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧ ಹಾಗೂ ಪ್ರಾಚೀನ ನಾಗರಿಕತೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇದನ್ನು ‘ಭಾರತ ಮಾತೆ’ ಎಂದು ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. “ಹಿಂದುತ್ವ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪದವಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಸುದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸ” ಎಂದು ಸಾವರ್ಕರ್ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ನ್ಯಾಯಯುತ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಥ ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಜಗತ್ತನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕತೆಯೊಂದಿಗೆ ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ಸಮ್ಮಿಲನವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತದೆ.

ವಿಜ್ಞಾನ, ಗಣಿತ, ನೈತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಕೌಶಲಗಳಂತಹ ವಿವಿಧ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ, ಮೌಲ್ಯಾಧಾರಿತ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಅವರು ಜಾಣರಾಗಿ, ಸಮಾಜಮುಖಿಯಾಗಿ ಹಾಗೂ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ, ಅಪರಾಧ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳವರಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಿಂದುತ್ವವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳ ಜನರು ಹಾಗೂ ನಿರೀಶ್ವರವಾದಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ವಿವಿಧ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವಿನ ಸಹಯೋಗವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ. ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ, ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ತರಲು ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವೇದಾಂತ ಚಳವಳಿಗಳಂತಹ ಹಲವಾರು ಸುಧಾರಣಾ ಚಳವಳಿಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಮರಸ್ಯದ ಮೂಲತತ್ವವನ್ನು ಋಗ್ವೇದದ ಈ ಮಂತ್ರವು ಸುಂದರವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ:

ॐ ಸಂಗಚ್ಛಧ್ವಂ ಸಂವದಧ್ವಂ ಸಂ ವೋ ಮನಾಂಸಿ ಜಾನತಾಮ್ ।
ದೇವಾ ಭಾಗಂ ಯಥಾ ಪೂರ್ವೇ ಸಂಜಾನಾನಾ ಉಪಾಸತೇ ॥

(ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಡೆಯಿರಿ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಸಾಮರಸ್ಯದಿಂದಿರಲಿ). ಹಿಂದುತ್ವವು ಸಮಾಜದ ಸದಸ್ಯರು ಒಂದಾಗಬೇಕು, ಹಂಚಿಕೆಯ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಾಂಘಿಕ ಒಳನೋಟವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ಸಾಮಾಜಿಕ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಹಾಗೂ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಸಮ್ಮಿಲಿತ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದುತ್ವವು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಒಂದು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಹಾಗೂ ಸಹಜ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿದೆ. ಇದು ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವೈಭವದ ಪರಂಪರೆ ಮತ್ತು ಸುದೀರ್ಘ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜಾಗೃತ ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಭಾರತವನ್ನು “ವಿಶ್ವಗುರು”ವಾಗಿ ರೂಪಿಸುವುದು ಇದರ ಆಶಯವಾಗಿದೆ. ಇದು ದೇಶಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಸದ್ಭಾವನೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೂ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ನೀಡುವ ಜಾಗತಿಕ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದುತ್ವವು ಇತರ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಮೆಟ್ಟಿ ನಿಂತು ಅಥವಾ ಇತರ ದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಸಾಧಿಸಿ ಭಾರತವು ‘ಸೂಪರ್ ಪವರ್’ ಆಗುವ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿರೋಧಿಸುತ್ತದೆ.

ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ದೈವಿಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಾಚೀನ ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವ ಅನೇಕ ಸೂಕ್ತಗಳಿವೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಕೇವಲ ಜಡ ವಸ್ತುವಾಗಿ ನೋಡದೆ, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಪವಿತ್ರ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯದಾಯಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಶೋಷಿಸುವ ಬದಲು ಸಂರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ವೇದ ಗ್ರಂಥಗಳು ಮಾನವ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತವೆ:

ಪುತ್ರೋ ಅಹಂ ಪೃಥಿವ್ಯಾಃ ಪರ್ಜನ್ಯಃ ಪಿತಾ ಸ ಉ ನಃ ಪಿಪರ್ತು ॥

“ಭೂಮಿ ನನ್ನ ತಾಯಿ, ಮತ್ತು ನಾನು ಆಕೆಯ ಮಗ.”

ಹಿಂದುತ್ವವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅನನ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಗುರುತನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಿಸರ ಸುಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಜತೆಗೆ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ನಾವೀನ್ಯತೆಗಳ (ಇನ್ನೋವೇಶನ್) ಮೂಲಕ ದೇಶ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಇದು ಹೊಂದಿದೆ. ವೇದಗಳು, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ರಾಮಾಯಣ ಮತ್ತು ಮಹಾಭಾರತದಂತಹ ಹಿಂದೂ ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದು ಹಿಂದುತ್ವದ ಹೃದಯಭಾಗದಲ್ಲಿದೆ. ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಶಿಸುವುದು, ನವೀಕರಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಯೋಗ ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನದಂತಹ ಅಭ್ಯಾಸಗಳ ಮೂಲಕ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸುವುದು – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶ್ಲಾಘನೀಯ ಕಾರ್ಯಗಳಾಗಿವೆ.

‘ಹಿಂದುತ್ವ’ ಎಂದರೆ ಅಕ್ಷರಶಃ “ಹಿಂದೂತನ”. ಇದು ಧರ್ಮದ ವಿಶಾಲ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ ಮತ್ತು ವೈಶಾಲ್ಯತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಒಂದೇ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಸಮಾನ ಮನಸ್ಕತೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಹಿಂದುತ್ವವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಮುದಾಯ ಅಥವಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಕ್ತಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರದೆ, ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ತತ್ವವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.

“ಹಿಂದೂ” ಎಂಬ ಪದವು ಸಮಾನ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ಆಚಾರ-ವಿಚಾರಗಳು ಮತ್ತು ನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜಂಟಿ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿ, ಹಿಂದುತ್ವವು ಯಾವುದೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗದೆ ಭಾರತದ ಗುರುತನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ವಿಶಾಲ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೂಯೇತರ ಸಮುದಾಯಗಳು ಸಹ ಜಂಟಿ ಹಿಂದೂ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ವಿವಿಧ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಆಚರಿಸುತ್ತವೆ. ಸಾಮಾಜಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಹಿಂದುತ್ವವು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ‘ಹಿಂದುತ್ವ’ ಎಂದರೆ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಏಕತೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಈ ಮೂಲಭೂತ ತತ್ವವು ಹಿಂದೂಗಳಿಗೆ ಮಾನವರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಸಸ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಜಗತ್ತು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೈವಿಕತೆಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ, ಹಿಂದುತ್ವವು ಸಂಕುಚಿತ ಅಥವಾ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಎಂಬ ವಾದಗಳು ಈ ಮೂಲಭೂತ ತತ್ವಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿವೆ. ಇಂತಹ ಅಪಪ್ರಚಾರಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೆಲವು ಆಯ್ದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾರತೀಯೇತರ ಧರ್ಮಗಳ ನಡುವಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ, ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಶೋಷಕರಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಹಿಂದೂಗಳಿಗೂ ಇಂತಹ ತಪ್ಪು ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಕೇವಲ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಪರಂಪರೆಯಿಂದಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿನ ಗುರಿಯಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಓರ್ವ ಜಿಜ್ಞಾಸುವಾಗಿ ಈ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು, ಅದರ ಆಳ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಬೇರೊಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಸಶಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಾವು ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ತೊರೆಯಬಾರದು. ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು, ಹೋಲಿಸುವುದು, ಅನ್ವೇಷಿಸುವುದು ಮತ್ತು ನಂತರ ವಿಚಾರಪೂರ್ವಕ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಡಾ. ಮೋಹನ್ ಭಾಗವತ್ ಅವರ ಹಿಂದುತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಕುರಿತಾದ ಈ ವಿಚಾರಪೂರ್ಣ ಚಿಂತನೆಗಳು, ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಕಥನಗಳಿಂದಾಗಿ ಗೊಂದಲಕ್ಕೊಳಗಾದವರಿಗೆ, ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡವರಿಗೆ ಅಥವಾ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ ತೋರಿಸಲು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಾವು ನಂಬುತ್ತೇವೆ.