1908ರ ಅಲಿಪೋರ್ ಬಾಂಬ್ ಪ್ರಕರಣದ ಆ ಭೀಕರ ದಿನಗಳು. ತೇವದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿಸುವ ಕತ್ತಲಕೋಣೆಯಂತಿದ್ದ ಒಂಟಿ ಕಾರಾಗೃಹ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜ್ನ ಕ್ರೂರ ಕಾವಲು ಮತ್ತು ಜೈಲಿನ ಕತ್ತಲ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಸವರಿಕೊಂಡು ಹರಿದುಬಂದದ್ದು ಒಂದು ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸು. ಅಲಿಪೋರ್ ಜೈಲಿನ ಕತ್ತಲಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದ ಘೋಷ್ ಅವರಿಗೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ರಥಸಾರಥಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವಾಯಿತು. ತಮ್ಮ ಎದುರು ನಿಂತಿರುವುದು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಜೈಲರಲ್ಲ, ಸ್ವತಃ ವಾಸುದೇವನೇ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು. ಜೈಲಿನ ಕಬ್ಬಿನದ ಸರಳುಗಳು, ಒಣ ಹುಲ್ಲಿನ ಹಾಸಿಗೆ—ಎಲ್ಲವೂ ದೈವಿಕ ಸ್ಪಂದನದಿಂದ ಬೆಳಗಿದವು. ಗೀತೆಯ ಭಗವಂತ ಅಂದು ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರಿಗೆ, “ನಾನು ಈ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರತವು ನನ್ನ ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ಪಾತ್ರೆಯಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಅಭಯ ನೀಡಿದ್ದ.
ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿಯ ಈ ಶುಭ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರ ಈ ‘ವಾಸುದೇವ ದರ್ಶನ’ವು ಕೇವಲ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಘಟನೆಯಲ್ಲ; ಭಾರತದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಹಾದ್ವಾರ.
ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರ ವಿರೋಧ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಪಿತೂರಿ
ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಕರ್ಮಯೋಗ ಮತ್ತು ಸನಾತನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಅಡಿಪಾಯವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದಲೇ, ಅವರ ವಿರುದ್ಧ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಅಪಪ್ರಚಾರ ಶುರುವಾಯಿತು. ಮಾರ್ಕ್ಸ್ವಾದಿ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ಗಂಟುಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಎಡಪಂಥೀಯ ವರ್ಗವು ಈ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಯೋಗಿಯ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಜೀರ್ಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜಾಗೃತಿಯು ಭಾರತೀಯ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಾರ್ಟಿ (CPI) ಮತ್ತು ಎಡಪಂಥೀಯ ಬೌದ್ಧಿಕ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬೆದರಿಕೆಯಾಗಿ ಕಂಡಿತು.
ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಮಾರ್ಕ್ಸ್ವಾದಿ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಈ ಮಹಾನ್ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜಾಗೃತಿಯನ್ನು “ಬೂರ್ಜ್ವಾ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ” ಮತ್ತು “ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಪುನರುತ್ಥಾನವಾದ” ಎಂದು ನಿಂದಿಸಿದರು. ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರ ‘ಪೂರ್ಣ ಯೋಗ’ ಮತ್ತು ಅತಿಮಾನಸ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕಲು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಅಪಪ್ರಚಾರ ನಡೆಸಲಾಯಿತು.
ಐತಿಹಾಸಿಕ ಪುರಾವೆಗಳು ಹಾಗೂ ದಾಖಲೆಗಳು
ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಸಿಸಿರ್ ಕುಮಾರ್ ಮಿತ್ರ ಅವರು ತಮ್ಮ ‘ದಿ ಲಿಬರೇಟರ್: ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದೋ, ಇಂಡಿಯಾ ಅಂಡ್ ದಿ ವರ್ಲ್ಡ್’ (1954) ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಅಲಿಪೋರ್ ಜೈಲು ಕೇವಲ ಬಂಧನಖಾನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಭಾರತದ ಭವಿಷ್ಯದ ವಿಧಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ ‘ತಪೋವನ’ವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತೆಯೇ, ಕಿಶೋರ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರ *‘ಸೋಷಿಯಲ್ ಫಿಲಾಸಫಿ ಆಫ್ ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದೋ ಅಂಡ್ ದಿ ನ್ಯೂ ಏಜ್’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಸನ್ಯಾಸತ್ವವಾಗಿರದೆ, ಗೀತೆಯ ‘ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮಯೋಗದ’ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ರೂಪವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ, ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಇತಿಹಾಸಕಾರರಾದ ಸುಮಿತ್ ಸರ್ಕಾರ್ ಮತ್ತು ಬಿಪನ್ ಚಂದ್ರ ಅವರಂತಹ ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರ ‘ಉತ್ತರಪಾರ ಭಾಷಣ’ವನ್ನು (1909) ವಿಮರ್ಶಿಸುತ್ತಾ, ಅವರು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೆ ಸನಾತನ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಂದು ಹೋರಾಟವನ್ನು “ಹಿಮ್ಮುಖ ಚಲನೆಗೆ” ತಳ್ಳಿದರು ಎಂದು ಆರೋಪಿಸಿದರು. ಭಾರತೀಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕಲು ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದಲೂ ಈ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡಲಾಯಿತು.
ದ್ವಂದ್ವಾತ್ಮಕ ಭೌತವಾದ ವಿರುದ್ಧ ಪೂರ್ಣ ಯೋಗ
ಕಾರ್ಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ನ “ಐತಿಹಾಸಿಕ ಭೌತವಾದ” ಮತ್ತು ವರ್ಗ ಸಂಘರ್ಷದ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಸಮೀಕರಣಗಳನ್ನು ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರು ತಮ್ಮ ತತ್ವಜ್ಞಾನದ ಮೂಲಕ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರು. ಪ್ರಖ್ಯಾತ ವಿದ್ವಾಂಸ ಡಿ.ಪಿ. ಚಟ್ಟೋಪಾಧ್ಯಾಯ ಅವರ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಮಾರ್ಕ್ಸ್ವಾದವು ಮಾನವನ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.
ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರು ತಮ್ಮ ‘ದಿ ಹ್ಯೂಮನ್ ಸೈಕಲ್’ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದಂತೆ-ಮಾನವನ ಶೋಷಣೆಗೆ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿ ಮಾತ್ರ ಕಾರಣವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆತನ ಅಹಂಕಾರ ಕಾರಣ. ಕಮ್ಯುನಿಸಂ ಅಥವಾ ರಾಜ್ಯ ಸಮಾಜವಾದವು ಖಾಸಗಿ ಬಂಡವಾಳಶಾಹಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿ ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯ ಕೈಗೆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆಯೇ ವಿನಃ ಮಾನವನಿಗೆ ನೈಜ ಮುಕ್ತಿ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರು ಗೀತೆಯ ನಿಷ್ಕಾಮ ಕರ್ಮಯೋಗವನ್ನು ದೇಶಪ್ರೇಮದ ದಿವ್ಯ ಯಜ್ಞವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಕೇವಲ ಆರ್ಥಿಕ ವರ್ಗ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನೇ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಸಿದ್ಧಾಂತಿಗಳು, ಭವಾನಿ ಸೇನ್ ಅವರಂತಹ ನಾಯಕರ ಮೂಲಕ ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು “ಬೂರ್ಜ್ವಾ ತಂತ್ರ” ಎಂದು ಲಘುವಾಗಿ ಬಣ್ಣಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಇಂದು ಜನ್ಮಾಷ್ಟಮಿಯ ಈ ಪವಿತ್ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಭಾರತದ ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವವನ್ನು ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರ ಕೃಷ್ಣ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಸನಾತನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯವಾಗಿದೆ.
ವಿಕ್ರಮ ಓದುಗರ ವಾಟ್ಸಪ್ ಬಳಗಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ಈ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಸೇವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಮಗೊಂದು ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿ. ಮೊಬೈಲ್ ಸಂಖ್ಯೆ: 98800 21122
