ತ್ರಿವಿಧ ದಾಸೋಹದ ಬೆಳಕು ಕೊಪ್ಪಳದಿಂದ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದವರೆಗೆ

ಇದು ಕೊಪ್ಪಳದ ಹೆಮ್ಮೆಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸನ್ಮಾನ

ತ್ರಿವಿಧ ದಾಸೋಹದ ಮೂಲಕ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮನಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು, ಸೇವೆಯ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಬಿತ್ತಿದ ಪವಿತ್ರ ಗವಿಮಠದ ಕೀರ್ತಿ ಇಂದು ಮೈಸೂರಿನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದವರೆಗೆ ತಲುಪಿದೆ ಎಂದರೆ ಅದು ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಸತ್ಯ. ಅದು ಕಾಲನ ನಿರ್ಣಯ.ಕೊಪ್ಪಳದ ಮಣ್ಣು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಕಲ್ಲು, ಬಂಡೆಗಳ ನಾಡಲ್ಲ. ಅದು ಭಕ್ತಿಯ ಮಣ್ಣು, ಶರಣರ ಮಣ್ಣು, ತ್ಯಾಗದ ಮಣ್ಣು. ಈ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಗವಿಮಠ ಕೇವಲ ಒಂದು ಮಠವಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಚಳುವಳಿ. ಅದು 12ನೇ ಶತಮಾನದ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಕಲ್ಯಾಣ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಜೀವಂತ ಮುಂದುವರಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಂದು ಆ ಚಳುವಳಿಯ ನೇತೃತ್ವ ವಹಿಸಿರುವ ಪರಮಪೂಜ್ಯ ಅಭಿನವ ಗವಿಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ವಿಶ್ವವಿಖ್ಯಾತ ನಾಡಹಬ್ಬ ಮೈಸೂರು ದಸರಾವನ್ನು ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಉದ್ಘಾಟಿಸುವ ಪವಿತ್ರ ಗೌರವ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದು ಕೊಪ್ಪಳದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಸುವರ್ಣಾಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವಂತಹ ಕ್ಷಣ.

ಇದು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೌರವವಲ್ಲ. ಇದು ಕೊಪ್ಪಳದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ರೈತನ ಬೆವರಿಗೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ತಾಯಿಯ ಕಣ್ಣೀರಿಗೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಕನಸಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಸನ್ಮಾನ. ಇದು ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಸಂದ ನ್ಯಾಯಯುತ ಗೌರವ.

ಗವಿಮಠ ಎಂದರೆ ಏನು, ಕೇವಲ ಮಠವಲ್ಲ, ಮಮತೆಯ ಮನೆ. ಕೊಪ್ಪಳದ ಗವಿಮಠಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 800 ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗವಿ ಎಂದರೆ ಗುಹೆ. ಕೊಪ್ಪಳದ ಗುಡ್ಡದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಶಿವಯೋಗಿಗಳು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಥಳವೇ ಇಂದು ಗವಿಮಠ. ಆದರೆ ಗವಿಮಠವನ್ನು ಗವಿಮಠವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಅದರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದರ ದಾಸೋಹ.

ಬಸವಣ್ಣನವರು ಹೇಳಿದರು- “ದಾಸೋಹವೇ ದೇವರು”. ದಾಸೋಹ ಎಂದರೆ ಹಂಚುವುದು. ನನಗಿದೆ ಎಂದು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ, ನಿನಗೂ ಇರಲಿ ಎಂದು ಕೊಡುವುದು. ಗವಿಮಠ ಈ ದಾಸೋಹವನ್ನು ಮೂರು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ತ್ರಿವಿಧ ದಾಸೋಹ ಎಂದು ಹೆಸರು.

ಅನ್ನ ದಾಸೋಹ – ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅನ್ನ. ಕೊಪ್ಪಳದ ಗವಿಮಠದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಜಾತಿ ಇಲ್ಲ, ಧರ್ಮ ಇಲ್ಲ, ಶ್ರೀಮಂತ-ಬಡವ ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲ. ಬಂದವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ಸಾಲು, ಒಂದೇ ಊಟ.

ಬರಗಾಲ ಬಂದಾಗ, ಕೊರೊನಾ ಬಂದಾಗ, ಪ್ರವಾಹ ಬಂದಾಗ ಗವಿಮಠದ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಎಂದಿಗೂ ಆರಿಲ್ಲ. ಕೊರೊನಾ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರತಿದಿನ 10 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಜನರಿಗೆ ಊಟದ ಪೊಟ್ಟಣ ಕಟ್ಟಿ ಕೊಪ್ಪಳದ ಹಳ್ಳಿ ಹಳ್ಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿದ್ದು ಗವಿಮಠ.ಇದು ಕೇವಲ ಅನ್ನವಲ್ಲ, ಇದು ಅಭಯ. “ನಿನಗೆ ಹಸಿವಾದರೆ ಗವಿಮಠ ಇದೆ” ಎಂಬ ಧೈರ್ಯ ಈ ಭಾಗದ ಜನರಿಗೆ.

ಅಕ್ಷರ ದಾಸೋಹ- ಕತ್ತಲೆಯ ಬದುಕಿಗೆ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕು. ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದರೆ ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರದೇಶ ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಇತ್ತು. ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾವು ತುಂಬಾ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದೆವು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಬಡತನ.

ಗವಿಮಠ ಅಂದುಕೊಂಡಿತು – ಒಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಅನ್ನ ಕೊಟ್ಟರೆ ಒಂದು ದಿನದ ಹಸಿವು ನೀಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅಕ್ಷರ ಕೊಟ್ಟರೆ ಇಡೀ ತಲೆಮಾರಿನ ಹಸಿವು ನೀಗುತ್ತದೆ.ಇಂದು ಗವಿಮಠದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ 30 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು – ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಪದವಿ ಕಾಲೇಜಿನವರೆಗೆ. 20 ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಓದುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲಿ 80% ಮಕ್ಕಳು ರೈತರ, ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕರ, ಬಡವರ ಮಕ್ಕಳು. ಅವರಿಗೆ ಉಚಿತ ಶಿಕ್ಷಣ, ಉಚಿತ ಹಾಸ್ಟೆಲ್, ಉಚಿತ ಪುಸ್ತಕ.ಕೊಪ್ಪಳದ ಒಬ್ಬ ರೈತನ ಮಗಳು ಇಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದರೆ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಗವಿಮಠದ ಅಕ್ಷರ ದಾಸೋಹ ಇದೆ. ಒಬ್ಬ ದಲಿತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಇಂದು ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದರೆ, ಅದರ ಹಿಂದೆ ಗವಿಮಠದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ಇದೆ.ಇದು ಶಿಕ್ಷಣವಲ್ಲ, ಇದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ.

ಆರೋಗ್ಯ ದಾಸೋಹ- ನೊಂದ ಜೀವಕ್ಕೆ ಆರೈಕೆ
ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಖಾಯಿಲೆ ಬಂದರೆ ಬೆಂಗಳೂರು, ಹೈದರಾಬಾದ್‌ಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ದುಡ್ಡಿಲ್ಲದೆ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಗವಿಮಠ ತನ್ನ ಆವರಣದಲ್ಲೇ ಉಚಿತ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ರಕ್ತನಿಧಿ, ಡಯಾಲಿಸಿಸ್ ಕೇಂದ್ರ, ಕಣ್ಣಿನ ತಪಾಸಣಾ ಶಿಬಿರಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರಿಗೆ ಉಚಿತ ಚಿಕಿತ್ಸೆ. ಆರೋಗ್ಯ ದಾಸೋಹ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಮಾತ್ರೆ ಕೊಡುವುದಲ್ಲ, ಅದು ಮಾನವೀಯತೆ ತೋರಿಸುವುದು. ಈ ತ್ರಿವಿಧ ದಾಸೋಹದಿಂದಾಗಿ ಗವಿಮಠ ಇಂದು ಧರ್ಮ ಕೇಂದ್ರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ಕೊಪ್ಪಳದ ಜನರ ತಾಯಿ ಮನೆ.ಶರಣ ಪರಂಪರೆಯ ಜೀವಂತ ರೂಪ- ಅಭಿನವ ಗವಿಸಿದ್ದೇಶ್ವರರು ಈ ಎಲ್ಲ ದಾಸೋಹಕ್ಕೆ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿರುವವರು ಪೂಜ್ಯ ಅಭಿನವ ಗವಿಸಿದ್ದೇಶ್ವರ ಮಹಾಸ್ವಾಮಿಗಳು. ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಎಂದರೆ ವೈರಾಗ್ಯ, ಹಿಮಾಲಯ, ಜಪ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆ. ಆದರೆ ಗವಿಸಿದ್ದೇಶ್ವರರು ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿ, ಜನರ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸ್ವಾಮೀಜಿ.ಅವರು ಸಂಸ್ಕೃತ, ವೇದಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ರೈತನೊಂದಿಗೆ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಕೂರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಲಂಡನ್, ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಕೊಪ್ಪಳದ ಕೂಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅವರ ಎರಡು ಮಾತುಗಳು ಈ ಭಾಗದ ಜನರಿಗೆ ವೇದವಾಕ್ಯ:

“ಮಠದ ಬಾಗಿಲು ಯಾವಾಗಲೂ ತೆರೆದಿರಬೇಕು, ಹೃದಯದ ಬಾಗಿಲು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತೆರೆದಿರಬೇಕು.”
“ಭಕ್ತಿ ಎಂದರೆ ದೇವರಿಗೆ ಹೂವು ಹಾಕುವುದಲ್ಲ, ಬಡವನ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸುವುದು.”

ಅವರು ಜಾತಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಗವಿಮಠದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜಾತಿಯ ಮಕ್ಕಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು. “ಶರಣರಲ್ಲಿ ಮೇಲು-ಕೀಳು ಇಲ್ಲ, ನಮ್ಮಲ್ಲೂ ಇರಬಾರದು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ 371J ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಸಿಗಲು ಹೋರಾಟ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೆಹಲಿಯವರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಹೋರಾಟಗಾರರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟವರು ಗವಿಸಿದ್ದೇಶ್ವರರು. “ಇದು ಭಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲ, ಇದು ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕು” ಎಂದು ಗುಡುಗಿದರು.ಅಂತಹ ಸ್ವಾಮೀಜಿಗೆ ಇಂದು ದಸರಾ ಉದ್ಘಾಟನೆಯ ಗೌರವ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದು ಸಹಜವೇ.

ಮೈಸೂರು ದಸರಾ ಉದ್ಘಾಟನೆ- ಇದು ಏಕೆ ಐತಿಹಾಸಿಕ. ಮೈಸೂರು ದಸರಾ ಎಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹಬ್ಬವಲ್ಲ. ಅದು 400 ವರ್ಷಗಳ ಪರಂಪರೆ. ವಿಜಯನಗರ ಅರಸರಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ, ಮೈಸೂರು ಒಡೆಯರ ವೈಭವದಿಂದ ಬೆಳೆದ ನಾಡಹಬ್ಬ. ಅದನ್ನು ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ದೇವಿಯ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ಘಾಟಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ನಾಡಿನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಗೌರವ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಈ ಗೌರವ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತರಿಗೆ, ಭಾರತ ರತ್ನಗಳಿಗೆ, ದೇಶ ಕಂಡ ಮಹಾನ್ ಸಾಧಕರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಡಾ. ಎಪಿಜೆ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ, ಇನ್ಫೋಸಿಸ್ ನಾರಾಯಣ ಮೂರ್ತಿ, ಸಾಹಿತಿ ಎಸ್.ಎಲ್. ಭೈರಪ್ಪನವರಂತಹ ದಿಗ್ಗಜರು ಈ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ಆ ಸಾಲಿಗೆ ಕೊಪ್ಪಳದ ಗವಿಸಿದ್ದೇಶ್ವರರು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇದರ ಅರ್ಥವೇನು?

ಕೊಪ್ಪಳದ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಮಾನ್ಯತೆ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದರೆ ಹಿಂದುಳಿದ ಪ್ರದೇಶ ಎಂದು ನೋಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಂದು ಕೊಪ್ಪಳದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿ ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿಯ ವೈಭವದ ಹಬ್ಬವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಿನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಜಯ.
ಶರಣ ಪರಂಪರೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೌರವ. ಮೈಸೂರು ದಸರಾ ದೇವಿ ಆರಾಧನೆಯ ಹಬ್ಬ. ಕೊಪ್ಪಳದ ಗವಿಮಠ ಶರಣ ಪರಂಪರೆಯ ಮಠ. ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶರಣ ಪರಂಪರೆ ಒಂದಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಇದೇ ಮೊದಲು. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳು ಒಂದಾಗುವ ಸಂಕೇತ. ಬಸವಣ್ಣ ಮತ್ತು ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಒಂದಾಗುವ ಕ್ಷಣ.
ತ್ರಿವಿಧ ದಾಸೋಹಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿ. ದಸರಾ ಉದ್ಘಾಟನೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಿಂದಿನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅನ್ನ ದಾಸೋಹ, ಅಕ್ಷರ ದಾಸೋಹ, ಆರೋಗ್ಯ ದಾಸೋಹ- ಈ ಸೇವೆಗೆ ರಾಜ್ಯವೇ ತಲೆಬಾಗುತ್ತಿದೆ.

ಇದು ಕೊಪ್ಪಳಿಗರ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೂ ಹೌದು. ಈ ಗೌರವ ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿದರೆ ಸಾಲದು. ಈ ಗೌರವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ನಿಂತಾಗ, ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕ ಕೊಪ್ಪಳದ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತದೆ. “ಕೊಪ್ಪಳ ಎಂದರೆ ಏನು” ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಾವು ಏನು ತೋರಿಸಬೇಕು. ಕೊಪ್ಪಳ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಕಲ್ಲಿನ ಗಣಿ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಕರುಣೆಯ ಗಣಿ ಎಂದು ತೋರಿಸಬೇಕು. ಕೊಪ್ಪಳ ಎಂದರೆ ಬರಗಾಲದ ನಾಡು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ದಾಸೋಹದ ನಾಡು ಎಂದು ತೋರಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕೊಪ್ಪಳಿಗನು ಇಂದು ಒಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಬೇಕು- “ನಾನು ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿವಿಧ ದಾಸೋಹವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಸಿದವನಿಗೆ ಅನ್ನ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಕಲಿಯುವವನಿಗೆ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ನೊಂದವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಈ ಗೌರವ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಗವಿಮಠದ ಗೋಪುರದ ನೆರಳು ಕೊಪ್ಪಳದವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು. ಇಂದು ಆ ನೆರಳು, ಆ ಬೆಳಕು ಮೈಸೂರಿನ ಚಾಮುಂಡಿ ಬೆಟ್ಟದವರೆಗೆ ತಲುಪಿದೆ. ನಾಳೆ ಅದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಸತ್ಯದ ಬೆಳಕಿಗೆ ಗಡಿಯಿಲ್ಲ, ಸೇವೆಯ ಪರಿಮಳಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ.